سوره شعراء (26) آیه 112
قالَ وَ ما عِلْمِي بِما كانُوا يَعْمَلُونَ ﴿۱۱۲﴾
[نوح] گفت: من چه آگاهی از آنچه [در گذشته] میکردند دارم(1)؟
صفحه
372
سوره
شعراء (26)
آیه
112
1
آیه به وضوح نشان میدهد که پیامبران علم غیب نداشتهاند، همان طور که صریحا در آیات 50 انعام(6) و 188 اعراف(7) آمده است.
سوره شعراء (26) آیه 113
إِنْ حِسابُهُمْ إِلاَّ عَلى رَبِّي لَوْ تَشْعُرُونَ ﴿۱۱۳﴾
حسابشان تنها با صاحباختیار من است، اگر درست درک کنید؛
صفحه
372
سوره
شعراء (26)
آیه
113
سوره شعراء (26) آیه 114
وَ ما أَنَا بِطارِدِ الْمُؤْمِنِينَ ﴿۱۱۴﴾
و من هرگز مؤمنان را طرد نخواهم کرد(1)؛
صفحه
372
سوره
شعراء (26)
آیه
114
1
به آیه 52 انعام(6) توجّه فرمایید.
صفحه
372
سوره
شعراء (26)
آیه
115
سوره شعراء (26) آیه 116
قالُوا لَئِنْ لَمْ تَنْتَهِ يا نُوحُ لَتَكُونَنَّ مِنَ الْمَرْجُومِينَ ﴿۱۱۶﴾
گفتند: ای نوح، اگر [از این سخنان] بازنایستی، سنگسار خواهی شد.
صفحه
372
سوره
شعراء (26)
آیه
116
سوره شعراء (26) آیه 117
قالَ رَبِّ إِنَّ قَوْمِي كَذَّبُونِ ﴿۱۱۷﴾
گفت: صاحباختیارا، قوم من مرا دروغپرداز شمردند.
صفحه
372
سوره
شعراء (26)
آیه
117
سوره شعراء (26) آیه 118
فَافْتَحْ بَيْنِي وَ بَيْنَهُمْ فَتْحاً وَ نَجِّنِي وَ مَنْ مَعِيَ مِنَ الْمُؤْمِنِينَ ﴿۱۱۸﴾
میان من و آنان [به حق] داوری کن و من و مؤمنان همراهم را نجات ده.
صفحه
372
سوره
شعراء (26)
آیه
118
سوره شعراء (26) آیه 119
فَأَنْجَيْناهُ وَ مَنْ مَعَهُ فِي الْفُلْكِ الْمَشْحُونِ ﴿۱۱۹﴾
آنگاه او و همراهانش را در آن کشتی انباشته(1) نجات دادیم؛
صفحه
372
سوره
شعراء (26)
آیه
119
1
انباشته از دامهای مختلف نر و ماده؛ به آیه 40 هود(11) توجّه فرمایید.
صفحه
372
سوره
شعراء (26)
آیه
120
سوره شعراء (26) آیه 121
إِنَّ فِي ذلِكَ لَآيَةً وَ ما كانَ أَكْثَرُهُمْ مُؤْمِنِينَ ﴿۱۲۱﴾
به راستی در این [امور] نشانهای است [از تدبیرِ خدا] و[لی] بیشترشان سرِ ایمان نداشتند.
صفحه
372
سوره
شعراء (26)
آیه
121
سوره شعراء (26) آیه 122
وَ إِنَّ رَبَّكَ لَهُوَ الْعَزِيزُ الرَّحِيمُ ﴿۱۲۲﴾
و بیگمان صاحباختیار تو فرادست و مهربان است.
صفحه
372
سوره
شعراء (26)
آیه
122
سوره شعراء (26) آیه 123
كَذَّبَتْ عادٌ الْمُرْسَلِينَ ﴿۱۲۳﴾
قوم عاد هم پیامبران را دروغپرداز شمردند؛
صفحه
372
سوره
شعراء (26)
آیه
123
سوره شعراء (26) آیه 124
إِذْ قالَ لَهُمْ أَخُوهُمْ هُودٌ أَ لا تَتَّقُونَ ﴿۱۲۴﴾
آنگاه که برادرشان هود به آنان گفت: آیا پروا نمیکنید؟
صفحه
372
سوره
شعراء (26)
آیه
124
صفحه
372
سوره
شعراء (26)
آیه
125
سوره شعراء (26) آیه 126
فَاتَّقُوا اللَّهَ وَ أَطِيعُونِ ﴿۱۲۶﴾
در برابر خدا پروا کنید و مطیع من باشید؛
صفحه
372
سوره
شعراء (26)
آیه
126
سوره شعراء (26) آیه 127
وَ ما أَسْئَلُكُمْ عَلَيْهِ مِنْ أَجْرٍ إِنْ أَجْرِيَ إِلاَّ عَلى رَبِّ الْعالَمِينَ ﴿۱۲۷﴾
از شما هیچ پاداشی بر رسالتم نمیخواهم؛ پاداش من، تنها بر عهده صاحباختیار جهانیان است.
صفحه
372
سوره
شعراء (26)
آیه
127
سوره شعراء (26) آیه 128
أَ تَبْنُونَ بِكُلِّ رِيعٍ آيَةً تَعْبَثُونَ ﴿۱۲۸﴾
چرا بر هر بلندی از سر هوس بنایی ایجاد میکنید؟
صفحه
372
سوره
شعراء (26)
آیه
128
سوره شعراء (26) آیه 129
وَ تَتَّخِذُونَ مَصانِعَ لَعَلَّكُمْ تَخْلُدُونَ ﴿۱۲۹﴾
و به خیال عمرِ جاویدان، دژها میسازید؟
صفحه
372
سوره
شعراء (26)
آیه
129
سوره شعراء (26) آیه 130
وَ إِذا بَطَشْتُمْ بَطَشْتُمْ جَبَّارِينَ ﴿۱۳۰﴾
و هنگامی که به کسی ضربه میزنید، جبّارانه ضربه میزنید.
صفحه
372
سوره
شعراء (26)
آیه
130
سوره شعراء (26) آیه 131
فَاتَّقُوا اللَّهَ وَ أَطِيعُونِ ﴿۱۳۱﴾
در برابر خدا پروا کنید و مطیع من باشید؛
صفحه
372
سوره
شعراء (26)
آیه
131
سوره شعراء (26) آیه 132
وَ اتَّقُوا الَّذِي أَمَدَّكُمْ بِما تَعْلَمُونَ ﴿۱۳۲﴾
در برابر خدایی پروا کنید که شما را به نعمتهایی یاری داد که خود [بهتر] میدانید؛
صفحه
372
سوره
شعراء (26)
آیه
132
سوره شعراء (26) آیه 133
أَمَدَّكُمْ بِأَنْعامٍ وَ بَنِينَ ﴿۱۳۳﴾
شما را به وسیله دامها و فرزندان[تان] یاری داد،
صفحه
372
سوره
شعراء (26)
آیه
133
صفحه
372
سوره
شعراء (26)
آیه
134
سوره شعراء (26) آیه 135
إِنِّي أَخافُ عَلَيْكُمْ عَذابَ يَوْمٍ عَظِيمٍ ﴿۱۳۵﴾
[اگر عصیان ورزید(1)] از مجازات روزی بزرگ بر شما میترسم.
صفحه
372
سوره
شعراء (26)
آیه
135
1
برای توجیه افزوده، به آیات 15 انعام(6) و 13 زمر(39) توجّه فرمایید.
سوره شعراء (26) آیه 136
قالُوا سَواءٌ عَلَيْنا أَ وَعَظْتَ أَمْ لَمْ تَكُنْ مِنَ الْواعِظِينَ ﴿۱۳۶﴾
گفتند: اندرز بدهی یا ندهی، برای ما یکسان است؛
صفحه
372
سوره
شعراء (26)
آیه
136