فَلَمَّا أَسْلَما وَ تَلَّهُ لِلْجَبِينِ ﴿۱۰۳﴾
هنگامی که هر دو تن دردادند و [ابراهیم] او را بر گونهاش به خاک نهاد؛450
صافّات (37)
103
450
صافّات (37)
104
یهودیان عقیده دارند فرزند ابراهیم در حکایت ذبح فرزند، اسحاق است نه اسماعیل؛ ولی بنا بر بشارت تولد اسحاق در آیه 71 هود(11)، ابراهیم و همسر اولش ساره، پیش از تولد اسحاق اطمینان داشتند که او به سلامت بزرگ میشود و صاحب خانواده و فرزندی به نام یعقوب خواهد شد، لذا آزمون ذبح فرزند نمیتواند در مورد اسحاق باشد. علاوه بر آن در آیه 101 صافّات(همین سوره) بشارت تولد فرزندی حلیم - بدون ذکر نام - به ابراهیم داده میشود، و در آیات بعد (102 تا 107) ماجرای بزرگ شدن او و رؤیای ابراهیم در مورد ذبح فرزند و ارسال گوسفند شرح داده شده؛ سپس در آیه 112 بشارت تولد فرزند دیگری بنام اسحاق بیان شده است. بنابراین فرزند اول مورد اشاره در آیات 101 تا 107 این سوره و آزمون ذبح فرزند، ناگزیر مربوط به اسماعیل است.
قَدْ صَدَّقْتَ الرُّؤْيا إِنَّا كَذلِكَ نَجْزِي الْمُحْسِنِينَ ﴿۱۰۵﴾
رؤیای [خویش] را تصدیق کردی؛ نیکوکاران را این گونه پاداش میدهیم.450
صافّات (37)
105
إِنَّ هذا لَهُوَ الْبَلاءُ الْمُبِينُ ﴿۱۰۶﴾
مسلّماً این همان آزمون روشن [از مقام تسلیم و رضای تو] بود(1).450
صافّات (37)
106
این مورد یکی از چند مورد آزمایش ابراهیم (ع) بود که در آیه 124 بقره(2) به آن اشاره شده است.
وَ فَدَيْناهُ بِذِبْحٍ عَظِيمٍ ﴿۱۰۷﴾
و ذبح [گوسفند] فربهی را فدیه [فرزند] او قرار دادیم.450
صافّات (37)
107
وَ تَرَكْنا عَلَيْهِ فِي الْآخِرِينَ ﴿۱۰۸﴾
و برای او [نکونامی] در میان آیندگان باقی گذاشتیم(1).450
صافّات (37)
108
اجابت دعای ابراهیم (ع ) در آیه 84 شعراء(26) است: «وَاجعَل لِی لِسانَ صِدقٍ فِی الآخِرِینَ».
450
صافّات (37)
109
450
صافّات (37)
110
450
صافّات (37)
111
وَ بَشَّرْناهُ بِإِسْحاقَ نَبِيًّا مِنَ الصَّالِحِينَ ﴿۱۱۲﴾
و او را به [تولّد] اسحاق که پیامبری شایسته بود، بشارت دادیم.450
صافّات (37)
112
وَ بارَكْنا عَلَيْهِ وَ عَلى إِسْحاقَ وَ مِنْ ذُرِّيَّتِهِما مُحْسِنٌ وَ ظالِمٌ لِنَفْسِهِ مُبِينٌ ﴿۱۱۳﴾
و به او و اسحاق خیر و برکت عطا کردیم؛ برخی از افراد دودمانشان نیکوکار بودند و برخی آشکارا بر خویشتن ستم میکردند.450
صافّات (37)
113
وَ لَقَدْ مَنَنَّا عَلى مُوسى وَ هارُونَ ﴿۱۱۴﴾
به موسی و هارون نعمت بزرگی دادیم؛450
صافّات (37)
114
وَ نَجَّيْناهُما وَ قَوْمَهُما مِنَ الْكَرْبِ الْعَظِيمِ ﴿۱۱۵﴾
و آنان را با قومشان از اندوه بزرگ(1) نجات دادیم؛450
صافّات (37)
115
به آیات 49 و 50 بقره(2) توجّه فرمایید.
وَ نَصَرْناهُمْ فَكانُوا هُمُ الْغالِبِينَ ﴿۱۱۶﴾
و یاریشان کردیم تا پیروز شدند؛450
صافّات (37)
116
وَ آتَيْناهُمَا الْكِتابَ الْمُسْتَبِينَ ﴿۱۱۷﴾
و کتاب روشنگر را به آنان عطا کردیم؛450
صافّات (37)
117
وَ هَدَيْناهُمَا الصِّراطَ الْمُسْتَقِيمَ ﴿۱۱۸﴾
و به راه راست هدایتشان کردیم؛450
صافّات (37)
118
وَ تَرَكْنا عَلَيْهِما فِي الْآخِرِينَ ﴿۱۱۹﴾
و برای آنان [نکونامی] در میان آیندگان باقی گذاشتیم؛450
صافّات (37)
119
450
صافّات (37)
120
إِنَّا كَذلِكَ نَجْزِي الْمُحْسِنِينَ ﴿۱۲۱﴾
نیکوکاران را این گونه پاداش میدهیم.450
صافّات (37)
121
إِنَّهُما مِنْ عِبادِنَا الْمُؤْمِنِينَ ﴿۱۲۲﴾
هر دو از بندگان با ایمان ما بودند.450
صافّات (37)
122
وَ إِنَّ إِلْياسَ لَمِنَ الْمُرْسَلِينَ ﴿۱۲۳﴾
و «الیاس» هم یکی از پیامبران بود.450
صافّات (37)
123
إِذْ قالَ لِقَوْمِهِ أَ لا تَتَّقُونَ ﴿۱۲۴﴾
آنگاه که به قوم خود گفت: آیا پروا نمیکنید؟450
صافّات (37)
124
أَ تَدْعُونَ بَعْلاً وَ تَذَرُونَ أَحْسَنَ الْخالِقِينَ ﴿۱۲۵﴾
آیا «بَعل»(1) را [به خدایی] میخوانید، و آن بهترین آفریننده را وامیگذارید؟!450
صافّات (37)
125
«بَعل» نام بتی بوده است. در قرآن هر جا واژه «بَعل» آمده به معنی شوهر است، به جز این مورد.
اللَّهَ رَبَّكُمْ وَ رَبَّ آبائِكُمُ الْأَوَّلِينَ ﴿۱۲۶﴾
خدا را که صاحباختیار شما و نیاکان شماست؟!450
صافّات (37)
126