وَ أَسِرُّوا قَوْلَكُمْ أَوِ اجْهَرُوا بِهِ إِنَّهُ عَلِيمٌ بِذاتِ الصُّدُورِ ﴿۱۳﴾
گفتار خویش را نهان کنید یا آشکار؛ [به هرحال] خدا به راز دلها داناست(1).563
مُلک (67)
13
مفهوم آیه به بیان دیگر در آیات 10 رعد(13) ، 7 طه(20) ، 19 غافر(40) و 16 ق(50) آمده است.
أَ لا يَعْلَمُ مَنْ خَلَقَ وَ هُوَ اللَّطِيفُ الْخَبِيرُ ﴿۱۴﴾
چگونه خدایی که [همه را] آفریده است [اسرار دلها را] نمیداند؟!، در حالی که باریکبین و آگاه است.563
مُلک (67)
14
هُوَ الَّذِي جَعَلَ لَكُمُ الْأَرْضَ ذَلُولاً فَامْشُوا فِي مَناكِبِها وَ كُلُوا مِنْ رِزْقِهِ وَ إِلَيْهِ النُّشُورُ ﴿۱۵﴾
اوست که زمین را برای شما رام کرد، در پهنه(1) آن سیر [و تلاش] کنید و از روزی او بخورید(2)؛ و [آگاه باشید که] تجدید حیات، به پیشگاه اوست.563
مُلک (67)
15
مناکب: جمع مَنکب: شانهها، دوش ها، منظور جوانب و اطراف است.
مفهوم آیه به بیان دیگر در آیات 10-12 رحمن(55) آمده است.
أَ أَمِنْتُمْ مَنْ فِي السَّماءِ أَنْ يَخْسِفَ بِكُمُ الْأَرْضَ فَإِذا هِيَ تَمُورُ ﴿۱۶﴾
آیا از [مجازاتِ] خدایی که [حاکم] بر آسمان[ها] است(1)، ایمن شدهاید که شما را به کام زمین فروبَرَد، در حالی که [زمین] در جنبش و اضطراب است؟563
مُلک (67)
16
به آیه 84 زخرف(43) توجّه فرمایید.
أَمْ أَمِنْتُمْ مَنْ فِي السَّماءِ أَنْ يُرْسِلَ عَلَيْكُمْ حاصِباً فَسَتَعْلَمُونَ كَيْفَ نَذِيرِ ﴿۱۷﴾
یا از [مجازات] خدایی که [حاکم] بر آسمان[ها] است ایمن شدهاید که بر سر شما طوفانی ریگبار فرستد(1)؟ به زودی خواهید دانست که هشدار من چگونه است.563
مُلک (67)
17
مورد و نمونه آن را در آیه 34 قمر(54) ملاحظه فرمایید.
وَ لَقَدْ كَذَّبَ الَّذِينَ مِنْ قَبْلِهِمْ فَكَيْفَ كانَ نَكِيرِ ﴿۱۸﴾
پیشینیان آنان نیز [پیامبران را] دروغپرداز شمردند؛ [دیدید نتیجه] انکارِ [پیامبران] من چگونه بود؟563
مُلک (67)
18
أَ وَ لَمْ يَرَوْا إِلَى الطَّيْرِ فَوْقَهُمْ صافَّاتٍ وَ يَقْبِضْنَ ما يُمْسِكُهُنَّ إِلاَّ الرَّحْمنُ إِنَّهُ بِكُلِّ شَيْءٍ بَصِيرٌ ﴿۱۹﴾
مگر پرندگان را بر فراز خویش ندیدهاند که بالها[ی خود را] گسترده و جمع میکنند؟ [هیچ عاملی] جز [تدبیرِ] خدای رحمان نگاهشان نمیدارد؛ چرا که او به هر چیزی بیناست(1)563
مُلک (67)
19
مفهوم آیه به بیان دیگر در آیه 79 نحل(16) آمده است.
أَمَّنْ هذَا الَّذِي هُوَ جُنْدٌ لَكُمْ يَنْصُرُكُمْ مِنْ دُونِ الرَّحْمنِ إِنِ الْكافِرُونَ إِلاَّ فِي غُرُورٍ ﴿۲۰﴾
کیست آن که در برابر خدای رحمان، سپاه شما باشد و یاریتان دهد؟ انکارورزان تنها گرفتار فریبند؛563
مُلک (67)
20
أَمَّنْ هذَا الَّذِي يَرْزُقُكُمْ إِنْ أَمْسَكَ رِزْقَهُ بَلْ لَجُّوا فِي عُتُوٍّ وَ نُفُورٍ ﴿۲۱﴾
یا اگر [خدای رحمان] روزی خویش را [از شما] بازدارد، چه کسی شما را روزی تواند داد؟ آنان در سرکشی و بیزاری [از حق]، لجاج میورزند.563
مُلک (67)
21
أَ فَمَنْ يَمْشِي مُكِبًّا عَلى وَجْهِهِ أَهْدى أَمَّنْ يَمْشِي سَوِيًّا عَلى صِراطٍ مُسْتَقِيمٍ ﴿۲۲﴾
آیا کسی که فروافتاده بر چهره خویش میخزد، راهیافتهتر است یا آن که راست قامت به راهی راست(1) گام برمیدارد؟563
مُلک (67)
22
توضیح بیشتر این «راه» را در نیمه دوّم آیه 101 آلعمران(3) و آیات 61 یس(36) و 64 زخرف(43) و نیز در زیرنویس آیه 153 انعام(6) در مورد ده فرمان قرآنی ملاحظه فرمایید.
قُلْ هُوَ الَّذِي أَنْشَأَكُمْ وَ جَعَلَ لَكُمُ السَّمْعَ وَ الْأَبْصارَ وَ الْأَفْئِدَةَ قَلِيلاً ما تَشْكُرُونَ ﴿۲۳﴾
بگو: اوست که شما را پدید آورد و برای شما گوش و چشم و دل قرار داد؛ [امّا] عدّه کمی [از شما] سپاس میدارید(1).563
مُلک (67)
23
معنی و مفهوم این آیه به بیان دیگری در آیه 78 نحل(16) آمده است.
قُلْ هُوَ الَّذِي ذَرَأَكُمْ فِي الْأَرْضِ وَ إِلَيْهِ تُحْشَرُونَ ﴿۲۴﴾
بگو: اوست که شما را در زمین پدید آورد و [سرانجام] به پیشگاه او احضار میشوید.563
مُلک (67)
24
وَ يَقُولُونَ مَتى هذَا الْوَعْدُ إِنْ كُنْتُمْ صادِقِينَ ﴿۲۵﴾
میگویند: اگر راست میگویید، این وعده[ی رستاخیز] کی فرا میرسد؟!563
مُلک (67)
25
قُلْ إِنَّمَا الْعِلْمُ عِنْدَ اللَّهِ وَ إِنَّما أَنَا نَذِيرٌ مُبِينٌ ﴿۲۶﴾
بگو: دانشِ [آن] تنها در اختیار خداست و من فقط هشداردهنده آشکارم.563
مُلک (67)
26