سوره آلِعِمران (3) آیه 141
وَ لِيُمَحِّصَ اللَّهُ الَّذِينَ آمَنُوا وَ يَمْحَقَ الْكافِرِينَ ﴿۱۴۱﴾
و تا خدا مؤمنان را [در بوته آزمایش] پیراسته گرداند و انکارورزان را به نابودی کشاند.
صفحه
68
سوره
آلِعِمران (3)
آیه
141
سوره آلِعِمران (3) آیه 142
أَمْ حَسِبْتُمْ أَنْ تَدْخُلُوا الْجَنَّةَ وَ لَمَّا يَعْلَمِ اللَّهُ الَّذِينَ جاهَدُوا مِنْكُمْ وَ يَعْلَمَ الصَّابِرِينَ ﴿۱۴۲﴾
مگر پنداشتهاید [که تنها به صرف ادّعای ایمان] به بهشت داخل خواهید شد؟ در حالی که هنوز خدا تلاشگران و پایداران را از میان شما [در مقام آزمایش] نشناخته است(1).
صفحه
68
سوره
آلِعِمران (3)
آیه
142
1
معنی و مفهوم این آیه به بیان دیگر و روشن تر، در آیات 214 بقره(2) ، 16 توبه(9) ، 2 عنکبوت(29) و 31 محمّد(47) آمده است.
سوره آلِعِمران (3) آیه 143
وَ لَقَدْ كُنْتُمْ تَمَنَّوْنَ الْمَوْتَ مِنْ قَبْلِ أَنْ تَلْقَوْهُ فَقَدْ رَأَيْتُمُوهُ وَ أَنْتُمْ تَنْظُرُونَ ﴿۱۴۳﴾
شما مرگ [در میدان جنگ] را قبل از آنکه با آن رویاروی شوید آرزو میکردید؛ و [فرصت] آن را [در جنگ اُحد] دریافتید، ولی [هراسناک] به تماشا ایستادید.
صفحه
68
سوره
آلِعِمران (3)
آیه
143
سوره آلِعِمران (3) آیه 144
وَ ما مُحَمَّدٌ إِلاَّ رَسُولٌ قَدْ خَلَتْ مِنْ قَبْلِهِ الرُّسُلُ أَ فَإِنْ ماتَ أَوْ قُتِلَ انْقَلَبْتُمْ عَلى أَعْقابِكُمْ وَ مَنْ يَنْقَلِبْ عَلى عَقِبَيْهِ فَلَنْ يَضُرَّ اللَّهَ شَيْئاً وَ سَيَجْزِي اللَّهُ الشَّاكِرِينَ ﴿۱۴۴﴾
محمّد فقط رسولی است که قبل از او نیز رسولان [دیگری] گذشتهاند؛ آیا اگر او [نیز] به مرگ یا شهادت درگذشت، شما به [باورهای] گذشته خود(1) بازمیگردید؟ و هر که به گذشته بازگردد، هرگز گزند و زیانی به خدا نرساند؛ و خدا سپاسگزاران را پاداش خواهد داد.
صفحه
68
سوره
آلِعِمران (3)
آیه
144
1
اعقاب: جمع عَقِب: پاشنه.
سوره آلِعِمران (3) آیه 145
وَ ما كانَ لِنَفْسٍ أَنْ تَمُوتَ إِلاَّ بِإِذْنِ اللَّهِ كِتاباً مُؤَجَّلاً وَ مَنْ يُرِدْ ثَوابَ الدُّنْيا نُؤْتِهِ مِنْها وَ مَنْ يُرِدْ ثَوابَ الْآخِرَةِ نُؤْتِهِ مِنْها وَ سَنَجْزِي الشَّاكِرِينَ ﴿۱۴۵﴾
هیچ کس جز به قانونمندی خدا دستخوش مرگ نخواهد شد که [آن نیز] با قید وقت مقرّر شده است؛ هر که خواهان پاداش دنیا باشد، نصیبش خواهیم کرد(1) و هر که خواهان پاداش آخرت باشد [نیز] نصیبش خواهیم کرد؛ و سپاسگزاران را پاداش[ی مخصوص] خواهیم داد.
صفحه
68
سوره
آلِعِمران (3)
آیه
145
1
عبارت اخیر به بیان دیگر و با توضیح تکمیلی در آیات 15 و 16 هود(11) و آیه 18 اسراء(17) آمده است.
سوره آلِعِمران (3) آیه 146
وَ كَأَيِّنْ مِنْ نَبِيٍّ قاتَلَ مَعَهُ رِبِّيُّونَ كَثِيرٌ فَما وَهَنُوا لِما أَصابَهُمْ فِي سَبِيلِ اللَّهِ وَ ما ضَعُفُوا وَ مَا اسْتَكانُوا وَ اللَّهُ يُحِبُّ الصَّابِرِينَ ﴿۱۴۶﴾
چه بسیار پیامبرانی که خداپرستان فراوانی در کنارشان جنگیدند؛ و در مقابل دشواریهایی که در راه خدا به آنان میرسید، ضعف نشان ندادند و تن به زبونی و تسلیم ندادند؛ و خدا پایداران را دوست میدارد.
صفحه
68
سوره
آلِعِمران (3)
آیه
146
سوره آلِعِمران (3) آیه 147
وَ ما كانَ قَوْلَهُمْ إِلاَّ أَنْ قالُوا رَبَّنَا اغْفِرْ لَنا ذُنُوبَنا وَ إِسْرافَنا فِي أَمْرِنا وَ ثَبِّتْ أَقْدامَنا وَ انْصُرْنا عَلَى الْقَوْمِ الْكافِرِينَ ﴿۱۴۷﴾
گفتارشان جز این نبود که: صاحباختیارا، گناهان و زیادهرویهای ما را در امورمان ببخش و گامهای ما را ثباتبخش و ما را بر انکارورزان پیروز گردان.
صفحه
68
سوره
آلِعِمران (3)
آیه
147
سوره آلِعِمران (3) آیه 148
فَآتاهُمُ اللَّهُ ثَوابَ الدُّنْيا وَ حُسْنَ ثَوابِ الْآخِرَةِ وَ اللَّهُ يُحِبُّ الْمُحْسِنِينَ ﴿۱۴۸﴾
خدا [هم] پاداش دنیا و پاداش نیکوی آخرت را به آنان ارزانی داشت، که خدا نیکوکاران را دوست میدارد.
صفحه
68
سوره
آلِعِمران (3)
آیه
148