وَ اسْتَغْفِرِ اللَّهَ إِنَّ اللَّهَ كانَ غَفُوراً رَحِيماً ﴿۱۰۶﴾
از خدا آمرزش بخواه، که خدا آمرزگاری است مهربان.96
نساء (4)
106
وَ لا تُجادِلْ عَنِ الَّذِينَ يَخْتانُونَ أَنْفُسَهُمْ إِنَّ اللَّهَ لا يُحِبُّ مَنْ كانَ خَوَّاناً أَثِيماً ﴿۱۰۷﴾
از کسانی که به خود [و دیگران] خیانت میورزند، دفاع مکن، که خدا خیانتکاران گناهکار را دوست ندارد؛96
نساء (4)
107
يَسْتَخْفُونَ مِنَ النَّاسِ وَ لا يَسْتَخْفُونَ مِنَ اللَّهِ وَ هُوَ مَعَهُمْ إِذْ يُبَيِّتُونَ ما لا يَرْضى مِنَ الْقَوْلِ وَ كانَ اللَّهُ بِما يَعْمَلُونَ مُحِيطاً ﴿۱۰۸﴾
[خیانتهای خود را] از مردم پنهان میکنند، و[لی] از خدا نمیتوانند پنهان دارند و آنگاه که گفتاری خلافِ پسند خدا را شبانه در دل میپرورند، خدا حاضر است، و به آنچه میکنند احاطه دارد.96
نساء (4)
108
ها أَنْتُمْ هؤُلاءِ جادَلْتُمْ عَنْهُمْ فِي الْحَياةِ الدُّنْيا فَمَنْ يُجادِلُ اللَّهَ عَنْهُمْ يَوْمَ الْقِيامَةِ أَمْ مَنْ يَكُونُ عَلَيْهِمْ وَكِيلاً ﴿۱۰۹﴾
هان! شما کسانی هستید که در زندگی دنیا از خیانتکاران دفاع کردید، در روز رستاخیز چه کسی در برابر خدا از آنان دفاع خواهد کرد؟ یا چه کسی کارگزارشان خواهد بود؟96
نساء (4)
109
وَ مَنْ يَعْمَلْ سُوءاً أَوْ يَظْلِمْ نَفْسَهُ ثُمَّ يَسْتَغْفِرِ اللَّهَ يَجِدِ اللَّهَ غَفُوراً رَحِيماً ﴿۱۱۰﴾
هر که عمل ناشایستی مرتکب شود یا به خویش ستم کند، آنگاه [متنبه شده] از خدا آمرزش بخواهد، خدا را آمرزگاری مهربان خواهد یافت(1)؛96
نساء (4)
110
به آیه 18 نساء(همین سوره) توجّه فرمایید.
وَ مَنْ يَكْسِبْ إِثْماً فَإِنَّما يَكْسِبُهُ عَلى نَفْسِهِ وَ كانَ اللَّهُ عَلِيماً حَكِيماً ﴿۱۱۱﴾
و هر که گناهی مرتکب شود، بیگمان به زیان خویش مرتکب شده است(1)؛ و خدا دانایی است فرزانه.96
نساء (4)
111
به آیه 164 انعام(6) و لا تکسب کل نفس الا علیها و لا تزر وازره وزر اخری و نیز به آیه 46 فصلت(41) توجّه فرمایید.
وَ مَنْ يَكْسِبْ خَطِيئَةً أَوْ إِثْماً ثُمَّ يَرْمِ بِهِ بَرِيئاً فَقَدِ احْتَمَلَ بُهْتاناً وَ إِثْماً مُبِيناً ﴿۱۱۲﴾
و هر که خطایی یا گناهی مرتکب شود، آنگاه بیگناهی را به آن متهم کند، بار بهتان و گناهی آشکار را به دوش کشیده است.96
نساء (4)
112
وَ لَوْ لا فَضْلُ اللَّهِ عَلَيْكَ وَ رَحْمَتُهُ لَهَمَّتْ طائِفَةٌ مِنْهُمْ أَنْ يُضِلُّوكَ وَ ما يُضِلُّونَ إِلاَّ أَنْفُسَهُمْ وَ ما يَضُرُّونَكَ مِنْ شَيْءٍ وَ أَنْزَلَ اللَّهُ عَلَيْكَ الْكِتابَ وَ الْحِكْمَةَ وَ عَلَّمَكَ ما لَمْ تَكُنْ تَعْلَمُ وَ كانَ فَضْلُ اللَّهِ عَلَيْكَ عَظِيماً ﴿۱۱۳﴾
اگر افزونبخشی و رحمت خدا بر تو نبود، گروهی از دشمنان درصدد گمراه کردن تو بودند، و[لی] تنها خود را گمراه میکنند و هیچ زیانی به تو نمیرسانند(1). خدا بر تو کتاب و دانشِ توأم با بینش نازل کرد و آنچه را که نمیتوانستی بدانی به تو آموخت(2)؛ و افزونبخشی خدا نسبت به تو فراوان است.96
نساء (4)
113
مفهوم این قسمت آیه به بیان دیگر خطاب به عموم، در آیات 105 مائده(5): «یا أَیهَا الَّذِینَ آمَنُوا عَلَیکم أَنفُسَکم لا یضُرُّکم مَن ضَلَّ إِذَا اهتَدَیتُم» ، 7 اسراء(17): «اِن اَحسَنتُم اَحسَنتُم لاَنفُسِکم و اِن اَسَأتُم فَلَها» و 23 یونس(10): «یا أَیُّهَا النَّاسُ إِنَّما بَغیُکُم عَلی أَنفُسِکُم» آمده است.
به آیه 52 شوری(42) توجّه فرمایید. ضمناً مفهوم این قسمت آیه نیز خطاب به عموم، در آیات 151 بقره(2): «وَ یُعَلِّمُکُمُ الکِتَابَ وَ الحِکمَةَ وَ یُعَلِّمُکُم مَّا لَم تَکُونُوا تَعلَمُونَ» ، 239 بقره(2): «فَاذکُرُوا اللّهَ کَمَا عَلَّمَکُم مَّا لَم تَکُونُوا تَعلَمُونَ» ، 91 انعام(6): «وَ عُلِّمتُم ما لَم تَعلَمُوا أَنتُم وَ لا آباؤُکُم» و 3 - 5 عَلَق(96): «اقرَأ وَ رَبُّکَ الأَکرَمُ ، الَّذِی عَلَّمَ بِالقَلَمِ ، عَلَّمَ الإِنسانَ ما لَم یَعلَم» آمده است.