انتخاب آیه

بر اساس
نام سوره
شماره آیه
سوره عنکبوت (29) آیه 7

وَ الَّذِينَ آمَنُوا وَ عَمِلُوا الصَّالِحاتِ لَنُكَفِّرَنَّ عَنْهُمْ سَيِّئاتِهِمْ وَ لَنَجْزِيَنَّهُمْ أَحْسَنَ الَّذِي كانُوا يَعْمَلُونَ ﴿۷﴾

قطعاً بدیهای مؤمنانِ نیک‌رفتار را می‌زداییم(1) و به قیاس بهترین اعمالشان آنان را پاداش می‌دهیم.
صفحه

397

سوره

عنکبوت (29)

آیه

7

1

کفر، نادیده گرفتن و پوشاندن حق و تکفیر پوشاندن بدی‌‌ها و زدودن آثار سوء آنها از روح و روان کسانی است که معاصی را ترک و به دنبال ایمان و عمل صالح می‌روند. در دعا می‌گوییم: «رَبَّنا اغفِر لَنا ذُنُوبَنا وَ کَفِّر عَنَّا سَیِّئاتِنا وَ تَوَفَّنا مَعَ الأَبرار» (آیه 193 آل‌عمران(3)) ، در این رابطه حتی معاصی کبیره نیز به موجب آیه 35 زمر(39) زدوده خواهد شد.

سوره عنکبوت (29) آیه 8

وَ وَصَّيْنَا الْإِنْسانَ بِوالِدَيْهِ حُسْناً وَ إِنْ جاهَداكَ لِتُشْرِكَ بِي ما لَيْسَ لَكَ بِهِ عِلْمٌ فَلا تُطِعْهُما إِلَيَّ مَرْجِعُكُمْ فَأُنَبِّئُكُمْ بِما كُنْتُمْ تَعْمَلُونَ ﴿۸﴾

انسان را به نیکویی در مورد پدر و مادرش(1) سفارش کردیم؛ و[لی‌] اگر اصرار کنند که ناآگاهانه افرادی را [در توان و تدبیر‌] با من شریک تلقّی کنی [و به جای من، از آنان پروا داشته باشی‌]، اطاعتشان مکن؛ بازگشت شما به پیشگاه من است و شما را به آنچه می‌کردید آگاه می‌سازم.
صفحه

397

سوره

عنکبوت (29)

آیه

8

1

کلمه «والِدَیهِ» در اصل «والِدَینِهِ» بوده که «نون» آن به علت مضاف بودن حذف شده است. همین کلمه در آیات 14 مریم(19) ، 14 لقمان(31) و 15 و 17 احقاف(46) نیز از همین مقوله است.

سوره عنکبوت (29) آیه 9

وَ الَّذِينَ آمَنُوا وَ عَمِلُوا الصَّالِحاتِ لَنُدْخِلَنَّهُمْ فِي الصَّالِحِينَ ﴿۹﴾

و قطعاً مؤمنانِ نیک‌رفتار را در زمره شایستگان درآوریم(1).
صفحه

397

سوره

عنکبوت (29)

آیه

9

1

مفهوم آیه به بیان دیگر در آیه 69 نساء(4) آمده است.

سوره عنکبوت (29) آیه 10

وَ مِنَ النَّاسِ مَنْ يَقُولُ آمَنَّا بِاللَّهِ فَإِذا أُوذِيَ فِي اللَّهِ جَعَلَ فِتْنَةَ النَّاسِ كَعَذابِ اللَّهِ وَ لَئِنْ جاءَ نَصْرٌ مِنْ رَبِّكَ لَيَقُولُنَّ إِنَّا كُنَّا مَعَكُمْ أَ وَ لَيْسَ اللَّهُ بِأَعْلَمَ بِما فِي صُدُورِ الْعالَمِينَ ﴿۱۰﴾

بعضی از مردم می‌گویند: به خدا ایمان داریم، ولی چون در راه خدا مورد آزار قرار گیرند(1)، آزار مردم را همچون مجازات خدا تلقّی می‌کنند [و از ادامه راه خدا دست می‌کشند(2)‌]؛ و اگر از جانب ‌صاحب‌اختیارت نصرتی [برای شما‌] پیش آید، قطعاً می‌گویند: ما هم در کنار شما بودیم؛ مگر خدا به راز دلهای جهانیان داناتر نیست(3)؟
صفحه

397

سوره

عنکبوت (29)

آیه

10

1

بحث این آیه مربوط به همان فتنه است که در آیات 191 و 193 بقره(2) آمده است. برای روشن شدن موضوع به زیرنویس آیات مذکور مراجعه فرمایید.

2

مفهوم این قسمت از آیه به بیان دیگر در آیه 11 حج(22) آمده است.

3

مفهوم نیمه دوّم آیه به بیان دیگر در آیه 141 نساء(4) آمده است.

سوره عنکبوت (29) آیه 11

وَ لَيَعْلَمَنَّ اللَّهُ الَّذِينَ آمَنُوا وَ لَيَعْلَمَنَّ الْمُنافِقِينَ ﴿۱۱﴾

مسلّماً خدا مؤمنان و دورویان را خوب می‌شناسد.
صفحه

397

سوره

عنکبوت (29)

آیه

11

سوره عنکبوت (29) آیه 12

وَ قالَ الَّذِينَ كَفَرُوا لِلَّذِينَ آمَنُوا اتَّبِعُوا سَبِيلَنا وَ لْنَحْمِلْ خَطاياكُمْ وَ ما هُمْ بِحامِلِينَ مِنْ خَطاياهُمْ مِنْ شَيْ‏ءٍ إِنَّهُمْ لَكاذِبُونَ ﴿۱۲﴾

انکارورزان به اهل ایمان می‌گفتند: از ما پیروی کنید، بار گناهانتان به گردن ما؛ در صورتی که آنها دروغ‌پردازند و هرگز بار خطای آنان را برنخواهند داشت(1).
صفحه

397

سوره

عنکبوت (29)

آیه

12

1

پاسخ این گفتارشان در آیات 38 و 39 نجم(53) ، نیمه اوّل آیه 18 فاطر(35) و 111 نساء(4) آمده است.

سوره عنکبوت (29) آیه 13

وَ لَيَحْمِلُنَّ أَثْقالَهُمْ وَ أَثْقالاً مَعَ أَثْقالِهِمْ وَ لَيُسْئَلُنَّ يَوْمَ الْقِيامَةِ عَمَّا كانُوا يَفْتَرُونَ ﴿۱۳﴾

مسلّماً بار [گناهان(1)‌] خود و بارهای دیگری [همسانِ باری که گمراه‌شدگان بر دوش دارند،‌] علاوه بر بار خود متحمل خواهند شد(2) و روز رستاخیز در مورد دروغهایی که می‌بافتند، مورد بازخواست قرار می‌گیرند.
صفحه

397

سوره

عنکبوت (29)

آیه

13

1

اَثقال: جمع ثِقل: بار سنگین.

2

علت سنگین‌تر شدن بارشان را در آیه 25 نحل(16) ملاحظه فرمایید.

سوره عنکبوت (29) آیه 14

وَ لَقَدْ أَرْسَلْنا نُوحاً إِلى قَوْمِهِ فَلَبِثَ فِيهِمْ أَلْفَ سَنَةٍ إِلاَّ خَمْسِينَ عاماً فَأَخَذَهُمُ الطُّوفانُ وَ هُمْ ظالِمُونَ ﴿۱۴﴾

نوح را به رسالت بر قومش فرستادیم و نهصد و پنجاه سال میان آنان بود؛ تا بلای سیلاب(1) دامنگیرشان شد، در حالی که ستمکار بودند.
صفحه

397

سوره

عنکبوت (29)

آیه

14

1

معنی واژه «طوفان» در زبان فارسی و عربی متفاوت است؛ فرهنگ المنجد، این واژه را «سیلِ بنیان‌کن» ترجمه کرده است.