سوره نمل (27) آیه 23
إِنِّي وَجَدْتُ امْرَأَةً تَمْلِكُهُمْ وَ أُوتِيَتْ مِنْ كُلِّ شَيْءٍ وَ لَها عَرْشٌ عَظِيمٌ ﴿۲۳﴾
زنی را دیدم که بر آنان پادشاهی میکند و هر چیزی در اختیار او قرار داده شده است و تخت بزرگی دارد(1).
صفحه
378
سوره
نمل (27)
آیه
23
1
در مورد این تخت در آیات 38-42 نمل(همین سوره) سخن رفته است.
سوره نمل (27) آیه 24
وَجَدْتُها وَ قَوْمَها يَسْجُدُونَ لِلشَّمْسِ مِنْ دُونِ اللَّهِ وَ زَيَّنَ لَهُمُ الشَّيْطانُ أَعْمالَهُمْ فَصَدَّهُمْ عَنِ السَّبِيلِ فَهُمْ لا يَهْتَدُونَ ﴿۲۴﴾
متوجّه شدم که او و قومش به جای خدا، خورشید را میپرستند و شیطان اعمالشان را در نظرشان آراست(1) و آنان را از راه [حق] بازداشت و هدایت نشدهاند؛
صفحه
378
سوره
نمل (27)
آیه
24
1
به آیه 36 زخرف(43) توجّه فرمایید.
سوره نمل (27) آیه 25
أَلاَّ يَسْجُدُوا لِلَّهِ الَّذِي يُخْرِجُ الْخَبْءَ فِي السَّماواتِ وَ الْأَرْضِ وَ يَعْلَمُ ما تُخْفُونَ وَ ما تُعْلِنُونَ ﴿۲۵﴾
[از راه بازشان داشته] که در برابر خدا که پنهان را در آسمانها و زمین به عرصه ظهور میآورد، و آنچه پنهان و آشکار کنید میداند، سجده نکنند(1).
صفحه
378
سوره
نمل (27)
آیه
25
1
کلمه «أَلاّ» تشکیل شده از «اَن» ناصبه و «لا» ی نفی.
سوره نمل (27) آیه 26
اللَّهُ لا إِلهَ إِلاَّ هُوَ رَبُّ الْعَرْشِ الْعَظِيمِ ﴿۲۶﴾
خدا، که معبودی جز او نیست، صاحباختیار عرش بزرگ است.
صفحه
378
سوره
نمل (27)
آیه
26
سوره نمل (27) آیه 27
قالَ سَنَنْظُرُ أَ صَدَقْتَ أَمْ كُنْتَ مِنَ الْكاذِبِينَ ﴿۲۷﴾
[سلیمان] گفت: خواهیم دید که راست میگویی یا دروغپردازی.
صفحه
378
سوره
نمل (27)
آیه
27
سوره نمل (27) آیه 28
اذْهَبْ بِكِتابِي هذا فَأَلْقِهْ إِلَيْهِمْ ثُمَّ تَوَلَّ عَنْهُمْ فَانْظُرْ ما ذا يَرْجِعُونَ ﴿۲۸﴾
اینک نامه مرا ببر و بر آنها بیفکن، آنگاه دور شو و ببین چه واکنشی نشان میدهند.
صفحه
378
سوره
نمل (27)
آیه
28
سوره نمل (27) آیه 29
قالَتْ يا أَيُّهَا الْمَلَأُ إِنِّي أُلْقِيَ إِلَيَّ كِتابٌ كَرِيمٌ ﴿۲۹﴾
[ملکه سبا] گفت: ای سران [کشور]، نامه جالبی به من رسیده است.
صفحه
378
سوره
نمل (27)
آیه
29
سوره نمل (27) آیه 30
إِنَّهُ مِنْ سُلَيْمانَ وَ إِنَّهُ بِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمنِ الرَّحِيمِ ﴿۳۰﴾
آن [نامه] از جانب سلیمان است و با «بسم اللّه الرحمن الرحیم» [آغاز شده است]؛
صفحه
378
سوره
نمل (27)
آیه
30
سوره نمل (27) آیه 31
أَلاَّ تَعْلُوا عَلَيَّ وَ أْتُونِي مُسْلِمِينَ ﴿۳۱﴾
[با این مضمون که] درصدد برتریجویی نسبت به من مباشید و در برابر من از در تسلیم درآیید.
صفحه
378
سوره
نمل (27)
آیه
31
سوره نمل (27) آیه 32
قالَتْ يا أَيُّهَا الْمَلَأُ أَفْتُونِي فِي أَمْرِي ما كُنْتُ قاطِعَةً أَمْراً حَتَّى تَشْهَدُونِ ﴿۳۲﴾
[آنگاه] گفت: ای سران [کشور]، در مورد مسألهام نظر بدهید که بدون حضور شما هیچ کار [مهمّی] را فیصله ندادهام.
صفحه
378
سوره
نمل (27)
آیه
32
سوره نمل (27) آیه 33
قالُوا نَحْنُ أُولُوا قُوَّةٍ وَ أُولُوا بَأْسٍ شَدِيدٍ وَ الْأَمْرُ إِلَيْكِ فَانْظُرِي ما ذا تَأْمُرِينَ ﴿۳۳﴾
گفتند: ما نیرومند و جنگاوریم(1) و لیکن اختیار به دست توست؛ بررسی کن چه دستوری بدهی.
صفحه
378
سوره
نمل (27)
آیه
33
1
لفظ «اولوا» به معنی صاحبان یا دارندگان، جمع است و مفرد آن میشود «ذو».
سوره نمل (27) آیه 34
قالَتْ إِنَّ الْمُلُوكَ إِذا دَخَلُوا قَرْيَةً أَفْسَدُوها وَ جَعَلُوا أَعِزَّةَ أَهْلِها أَذِلَّةً وَ كَذلِكَ يَفْعَلُونَ ﴿۳۴﴾
[ملکه] گفت: پادشاهان هر گاه شهری(1) را تصرّف کنند، تباهش میکنند و عزیزان(2) آن سرزمین را ذلیل(3) میکنند، و پیوسته کارشان همین است.
صفحه
378
سوره
نمل (27)
آیه
34
1
به زیرنویس دوم آیه 58 بقره(2) توجّه فرمایید.
2
اَعزّه: جمع عزیز: بزرگان، قدرتمندان.
3
اذلّه: جمع ذلیل: افراد حقیر و کوچک.
سوره نمل (27) آیه 35
وَ إِنِّي مُرْسِلَةٌ إِلَيْهِمْ بِهَدِيَّةٍ فَناظِرَةٌ بِمَ يَرْجِعُ الْمُرْسَلُونَ ﴿۳۵﴾
من هدیهای برای آنان میفرستم تا ببینم سفیران ما چه گزارشی بازمیآورند.
صفحه
378
سوره
نمل (27)
آیه
35