سوره زُمَر (39) آیه 48
وَ بَدا لَهُمْ سَيِّئاتُ ما كَسَبُوا وَ حاقَ بِهِمْ ما كانُوا بِهِ يَسْتَهْزِؤُنَ ﴿۴۸﴾
دستاورد زشتشان بر آنان آشکار میشود(1) و مجازاتی که استهزایش میکردند، دامنگیرشان خواهد شد.
صفحه
464
سوره
زُمَر (39)
آیه
48
1
به آیه 30 آلعمران(3) توجّه فرمایید.
سوره زُمَر (39) آیه 49
فَإِذا مَسَّ الْإِنْسانَ ضُرٌّ دَعانا ثُمَّ إِذا خَوَّلْناهُ نِعْمَةً مِنَّا قالَ إِنَّما أُوتِيتُهُ عَلى عِلْمٍ بَلْ هِيَ فِتْنَةٌ وَ لكِنَّ أَكْثَرَهُمْ لا يَعْلَمُونَ ﴿۴۹﴾
هر گاه انسان دچار گزندی شود، ما را [به نیایش] میخواند، و چون از جانب خویش نعمتی ارزانیاش داریم، گوید: تنها کاردانی[ام] موجب این نعمت شده است؛ [نه،] بلکه این آزمون [خدا] است(1)، ولی بیشتر مردم نمیدانند(2).
صفحه
464
سوره
زُمَر (39)
آیه
49
1
نمونه آن وضع قارون است که در آیات 76-78 قصص(28) تشریح شده است.
2
معنی و مفهوم این آیه به بیان دیگری در آیات 49-51 فصلت(41) آمده است.
سوره زُمَر (39) آیه 50
قَدْ قالَهَا الَّذِينَ مِنْ قَبْلِهِمْ فَما أَغْنى عَنْهُمْ ما كانُوا يَكْسِبُونَ ﴿۵۰﴾
پیشینیانشان هم همین سخن را گفتند، ولی [به هنگام بلا] دستاوردشان سودی به حالشان نداشت.
صفحه
464
سوره
زُمَر (39)
آیه
50
سوره زُمَر (39) آیه 51
فَأَصابَهُمْ سَيِّئاتُ ما كَسَبُوا وَ الَّذِينَ ظَلَمُوا مِنْ هؤُلاءِ سَيُصِيبُهُمْ سَيِّئاتُ ما كَسَبُوا وَ ما هُمْ بِمُعْجِزِينَ ﴿۵۱﴾
و [عقوبت] دستاورد زشتشان دامنگیرشان شد؛ و این ستمگران نیز به عقوبت دستاوردشان گرفتار خواهند شد، و [خدای را] به تنگ نخواهند آورد(1).
صفحه
464
سوره
زُمَر (39)
آیه
51
1
برای توجیه افزوده، به آیه 2 توبه(9) توجّه فرمایید.
سوره زُمَر (39) آیه 52
أَ وَ لَمْ يَعْلَمُوا أَنَّ اللَّهَ يَبْسُطُ الرِّزْقَ لِمَنْ يَشاءُ وَ يَقْدِرُ إِنَّ فِي ذلِكَ لَآياتٍ لِقَوْمٍ يُؤْمِنُونَ ﴿۵۲﴾
مگر ندانستهاند که خدا روزی را بر هر که بخواهد، فراخی بخشد و یا محدود گرداند؟ در این [پدیده] برای باورداران نشانههایی است [از توان و تدبیر خدا].
صفحه
464
سوره
زُمَر (39)
آیه
52
سوره زُمَر (39) آیه 53
قُلْ يا عِبادِيَ الَّذِينَ أَسْرَفُوا عَلى أَنْفُسِهِمْ لا تَقْنَطُوا مِنْ رَحْمَةِ اللَّهِ إِنَّ اللَّهَ يَغْفِرُ الذُّنُوبَ جَمِيعاً إِنَّهُ هُوَ الْغَفُورُ الرَّحِيمُ ﴿۵۳﴾
اعلام کن: ای بندگان من که به زیان خویش زیادهروی کردهاید، از رحمت خدای نومید مباشید؛ خدا همه گناهان را [بر توبهکنندگان(1)] میبخشد(2)، که او آمرزگار و مهربان است.
صفحه
464
سوره
زُمَر (39)
آیه
53
1
برای توجیه افزوده، به آیه بعد توجّه فرمایید.
2
مفهوم این بخش از آیه را میبایست با توجّه به آیه 48 نساء(4) در نظر گرفت.
سوره زُمَر (39) آیه 54
وَ أَنِيبُوا إِلى رَبِّكُمْ وَ أَسْلِمُوا لَهُ مِنْ قَبْلِ أَنْ يَأْتِيَكُمُ الْعَذابُ ثُمَّ لا تُنْصَرُونَ ﴿۵۴﴾
قبل از آنکه مجازات بر شما فرا رسد و یاری داده نشوید، به درگاه صاحباختیار خویش بازآیید(1) و در برابر او تسلیم باشید(2).
صفحه
464
سوره
زُمَر (39)
آیه
54
1
«انابه» همان توبه، یعنی بازگشت است، اما بازگشتی مکرر پس از هر گناه. «منیب» کسی است که با مراقبت دائمی بر گفتار و کردار خود، همواره در حال اصلاح مسیر و بازگشت به صراط مستقیم است.
2
به آیه 85 غافر(40) توجّه فرمایید.
سوره زُمَر (39) آیه 55
وَ اتَّبِعُوا أَحْسَنَ ما أُنْزِلَ إِلَيْكُمْ مِنْ رَبِّكُمْ مِنْ قَبْلِ أَنْ يَأْتِيَكُمُ الْعَذابُ بَغْتَةً وَ أَنْتُمْ لا تَشْعُرُونَ ﴿۵۵﴾
و قبل از آنکه ناگهان و در حال بیخبری مجازات بر شما فرا رسد، از بهترین دستورهایی که از جانب صاحباختیارتان بر شما نازل شده است، پیروی کنید؛
صفحه
464
سوره
زُمَر (39)
آیه
55
سوره زُمَر (39) آیه 56
أَنْ تَقُولَ نَفْسٌ يا حَسْرَتى عَلى ما فَرَّطْتُ فِي جَنْبِ اللَّهِ وَ إِنْ كُنْتُ لَمِنَ السَّاخِرِينَ ﴿۵۶﴾
[این هشدارها را دادیم] تا کسی [به هنگام مجازات] نگوید: دریغ از قصورهایی که در برابر خدا کردم؛ به راستی کارم تمسخر بود(1)؛
صفحه
464
سوره
زُمَر (39)
آیه
56
1
مفهوم این آیه به بیان دیگر در آیات 39 مریم(19) و 31 انعام(6) آمده است.