سوره یوسف (12) آیه 64
قالَ هَلْ آمَنُكُمْ عَلَيْهِ إِلاَّ كَما أَمِنْتُكُمْ عَلى أَخِيهِ مِنْ قَبْلُ فَاللَّهُ خَيْرٌ حافِظاً وَ هُوَ أَرْحَمُ الرَّاحِمِينَ ﴿۶۴﴾
گفت: آیا [میتوانم] در مورد او شما را امین بدانم جز به همانگونهای که در مورد برادرش [یوسف] قبل از این شما را امین دانستم؟! [در هر حال] خدا بهترین نگاه دارنده و مهربانترین مهربانان است.
صفحه
243
سوره
یوسف (12)
آیه
64
سوره یوسف (12) آیه 65
وَ لَمَّا فَتَحُوا مَتاعَهُمْ وَجَدُوا بِضاعَتَهُمْ رُدَّتْ إِلَيْهِمْ قالُوا يا أَبانا ما نَبْغِي هذِهِ بِضاعَتُنا رُدَّتْ إِلَيْنا وَ نَمِيرُ أَهْلَنا وَ نَحْفَظُ أَخانا وَ نَزْدادُ كَيْلَ بَعِيرٍ ذلِكَ كَيْلٌ يَسِيرٌ ﴿۶۵﴾
و چون بارهای خویش را گشودند، متوجّه سرمایه خود شدند که به آنان بازگردانده شده است؛ گفتند: ای پدر، دیگر چه میخواهیم؟ این سرمایه ماست که به ما بازگردانده شده است؛ و [با همین وسیله مجددا] برای خانواده خود غلّه میآوریم، برادرمان را هم محافظت میکنیم و یک سهم بیشتر هم [به نام بنیامین] خواهیم گرفت؛ که [برای وزیر سخاوتمند مصر] این سهمیهای بیاهمیت است.
صفحه
243
سوره
یوسف (12)
آیه
65
سوره یوسف (12) آیه 66
قالَ لَنْ أُرْسِلَهُ مَعَكُمْ حَتَّى تُؤْتُونِ مَوْثِقاً مِنَ اللَّهِ لَتَأْتُنَّنِي بِهِ إِلاَّ أَنْ يُحاطَ بِكُمْ فَلَمَّا آتَوْهُ مَوْثِقَهُمْ قالَ اللَّهُ عَلى ما نَقُولُ وَكِيلٌ ﴿۶۶﴾
[یعقوب] گفت: هرگز او را با شما نمیفرستم تا آنکه تعهّدی خدایی بدهید که نزد من بازش آرید، مگر اینکه [از جانب دشمنان] مورد گرفتاری قرار گیرید؛ و چون تعهّد خود را سپردند، گفت: خدا کارگزار [و گواه] بر گفتار ماست.
صفحه
243
سوره
یوسف (12)
آیه
66
سوره یوسف (12) آیه 67
وَ قالَ يا بَنِيَّ لا تَدْخُلُوا مِنْ بابٍ واحِدٍ وَ ادْخُلُوا مِنْ أَبْوابٍ مُتَفَرِّقَةٍ وَ ما أُغْنِي عَنْكُمْ مِنَ اللَّهِ مِنْ شَيْءٍ إِنِ الْحُكْمُ إِلاَّ لِلَّهِ عَلَيْهِ تَوَكَّلْتُ وَ عَلَيْهِ فَلْيَتَوَكَّلِ الْمُتَوَكِّلُونَ ﴿۶۷﴾
و گفت: ای فرزندانِ من(1)، [از نظر احتیاط] از یک دروازه [به مصر] وارد مشوید، از دروازههای مختلف وارد شوید [تا حساسیت مصریان نسبت به جمعی بیگانه تحریک نشود]؛ و[لی] در برابر [قضا و قدر] خدا، به هیچ وجه سودی به حالتان نخواهم داشت؛ حکم تنها به دست خداست؛ بر او توکّل کردهام، و اهل توکّل باید فقط بر او توکّل کنند(2).
صفحه
243
سوره
یوسف (12)
آیه
67
1
«يا بَنِيَّ» در اصل «یا بَنِینی» بوده که «نون» آن به علت اضافه شدن به ضمیر «یاء» حذف شده است.
2
برای روشن شدن معنی و مفهوم «توکّل»، به زیرنویس آیه 56 هود(11) مراجعه فرمایید.
سوره یوسف (12) آیه 68
وَ لَمَّا دَخَلُوا مِنْ حَيْثُ أَمَرَهُمْ أَبُوهُمْ ما كانَ يُغْنِي عَنْهُمْ مِنَ اللَّهِ مِنْ شَيْءٍ إِلاَّ حاجَةً فِي نَفْسِ يَعْقُوبَ قَضاها وَ إِنَّهُ لَذُو عِلْمٍ لِما عَلَّمْناهُ وَ لكِنَّ أَكْثَرَ النَّاسِ لا يَعْلَمُونَ ﴿۶۸﴾
با آنکه همانگونه که پدرشان فرمان داده بود وارد [شهر] شدند، [این شیوه ورود] در برابر اراده خدا [در مورد بازداشت بنیامین] هیچ اثری برای آنان نداشت، بلکه تنها احتیاطی در ضمیر یعقوب بود که ابراز کرد؛ و البته او از برکت تعلیم ما دانایی [وارسته] بود، ولی بیشتر مردم نمیدانند.
صفحه
243
سوره
یوسف (12)
آیه
68
سوره یوسف (12) آیه 69
وَ لَمَّا دَخَلُوا عَلى يُوسُفَ آوى إِلَيْهِ أَخاهُ قالَ إِنِّي أَنَا أَخُوكَ فَلا تَبْتَئِسْ بِما كانُوا يَعْمَلُونَ ﴿۶۹﴾
چون بر یوسف وارد شدند، برادرش [بنیامین] را در کنار خود جای داد و [به آرامی] گفت: من برادر [تنی] تو هستم؛ از آنچه میکردند اندوهگین مباش.
صفحه
243
سوره
یوسف (12)
آیه
69