وَ اضْرِبْ لَهُمْ مَثَلاً أَصْحابَ الْقَرْيَةِ إِذْ جاءَهَا الْمُرْسَلُونَ ﴿۱۳﴾
برای آنان مردم شهری را مثال بزن که پیامبران به سراغشان رفتند.441
یس (36)
13
إِذْ أَرْسَلْنا إِلَيْهِمُ اثْنَيْنِ فَكَذَّبُوهُما فَعَزَّزْنا بِثالِثٍ فَقالُوا إِنَّا إِلَيْكُمْ مُرْسَلُونَ ﴿۱۴﴾
آنگاه که دو تن را به سوی آنان فرستادیم و تکذیبشان کردند و با فرستاده سوّم تأیید[شان] کردیم که گفتند [از جانب خدا] به سوی شما رسالت یافتهایم(1).441
یس (36)
14
مجمعالبیان نقل کرده که آنان نمایندگان حضرت عیسی (ع) بودند که به انطاکیه (از شهرهای ترکیه) اعزام شده بودند، ولی دلیل قاطع بر درستی این نظر وجود ندارد.
قالُوا ما أَنْتُمْ إِلاَّ بَشَرٌ مِثْلُنا وَ ما أَنْزَلَ الرَّحْمنُ مِنْ شَيْءٍ إِنْ أَنْتُمْ إِلاَّ تَكْذِبُونَ ﴿۱۵﴾
گفتند: شما انسانهایی(1) همچون ما هستید، و خدای رحمان چیزی نازل نکرده است، شما فقط دروغپردازید(2).441
یس (36)
15
واژه «بشر» مفرد و جمعش یکسان است و در اینجا جمع مورد نظر است.
مفهوم آیه به بیان دیگر در آیات 94 اسراء(17) و 24 مؤمنون(23) آمده است؛ ضمناً نتیجه گفتار منکران را در آیات 8 و 9 ملک(67) ملاحظه فرمایید.
قالُوا رَبُّنا يَعْلَمُ إِنَّا إِلَيْكُمْ لَمُرْسَلُونَ ﴿۱۶﴾
گفتند: صاحباختیار ما میداند که ما به سوی شما فرستاده شدهایم؛441
یس (36)
16
وَ ما عَلَيْنا إِلاَّ الْبَلاغُ الْمُبِينُ ﴿۱۷﴾
و ما وظیفهای جز پیامرسانی آشکار نداریم.441
یس (36)
17
قالُوا إِنَّا تَطَيَّرْنا بِكُمْ لَئِنْ لَمْ تَنْتَهُوا لَنَرْجُمَنَّكُمْ وَ لَيَمَسَّنَّكُمْ مِنَّا عَذابٌ أَلِيمٌ ﴿۱۸﴾
گفتند: ما وجود شما را شوم میدانیم(1)؛ اگر بازنایستید، سنگسارتان میکنیم و مجازات دردناکی از جانب ما به شما خواهد رسید.441
یس (36)
18
آیات 131 اعراف(7) و 47 نمل(27) نشان میدهد که در مورد موسی و صالح هم همین عکسالعمل از جانب مردم وجود داشت.
قالُوا طائِرُكُمْ مَعَكُمْ أَ إِنْ ذُكِّرْتُمْ بَلْ أَنْتُمْ قَوْمٌ مُسْرِفُونَ ﴿۱۹﴾
[رسولان] گفتند: شومی شما از خود شماست؛ آیا اگر مورد تذکر قرار گیرید [آن را شوم تلقّی میکنید] حقّا که گروهی اسرافکار هستید.441
یس (36)
19
وَ جاءَ مِنْ أَقْصَا الْمَدِينَةِ رَجُلٌ يَسْعى قالَ يا قَوْمِ اتَّبِعُوا الْمُرْسَلِينَ ﴿۲۰﴾
از دورترین محلّه شهر مردی شتابان آمد و گفت: ای قوم من، از این رسولان پیروی کنید؛441
یس (36)
20
اتَّبِعُوا مَنْ لا يَسْئَلُكُمْ أَجْراً وَ هُمْ مُهْتَدُونَ ﴿۲۱﴾
پیرو کسانی باشید که درخواست پاداشی ندارند و خود راهیافتهاند.441
یس (36)
21
وَ ما لِيَ لا أَعْبُدُ الَّذِي فَطَرَنِي وَ إِلَيْهِ تُرْجَعُونَ ﴿۲۲﴾
چرا خدایی را بندگی نکنم که مرا آفریده است و [شما هم] به پیشگاه او بازگردانده میشوید؟441
یس (36)
22
أَ أَتَّخِذُ مِنْ دُونِهِ آلِهَةً إِنْ يُرِدْنِ الرَّحْمنُ بِضُرٍّ لا تُغْنِ عَنِّي شَفاعَتُهُمْ شَيْئاً وَ لا يُنْقِذُونِ ﴿۲۳﴾
آیا به جای او معبودانی اختیار کنم که اگر خدای رحمان گزندی برای من بخواهد، نه امدادشان به حال من سودمند خواهد بود و نه میتوانند رهاییام بخشند؟441
یس (36)
23
441
یس (36)
24
إِنِّي آمَنْتُ بِرَبِّكُمْ فَاسْمَعُونِ ﴿۲۵﴾
من به صاحباختیار شما ایمان آوردم، سخن مرا بشنوید.441
یس (36)
25
قِيلَ ادْخُلِ الْجَنَّةَ قالَ يا لَيْتَ قَوْمِي يَعْلَمُونَ ﴿۲۶﴾
[آن مَرد، به شهادت رسید و به او] خطاب شد: به بهشت درآی؛ گفت: ای کاش قوم من [هم] میدانستند،441
یس (36)
26
بِما غَفَرَ لِي رَبِّي وَ جَعَلَنِي مِنَ الْمُكْرَمِينَ ﴿۲۷﴾
که صاحباختیارم مرا آمرزید و گرامیام(1) داشت.441
یس (36)
27
به آیه 13 حجرات(49) «إِنَّ أَکرَمَکُم عِندَ اللَّهِ أَتقاکُم» که معیار گرامی بودن نزد خداست، توجّه فرمایید. مفسّرین در مورد هویت این مرد که مسأله مهمی نیست اختلاف دارند؛ آنچه مهمّ است ایمان و توکّل فراوان اوست که به تنهایی در مقابل جمع مردم به تأیید رسولان برخاست و تا پای جان ایستاد، به همین مناسبت به صفت «مُکرم» که خاصّ بندگان خالص خداست، توصیف شده است.