انتخاب آیه

بر اساس
نام سوره
شماره آیه
سوره کهف (18) آیه 98

قالَ هذا رَحْمَةٌ مِنْ رَبِّي فَإِذا جاءَ وَعْدُ رَبِّي جَعَلَهُ دَكَّاءَ وَ كانَ وَعْدُ رَبِّي حَقًّا ﴿۹۸﴾

آنگاه گفت: [توفیق احداث‌] این [سدّ‌] رحمتی از جانب ‌صاحب‌اختیار من است، و آنگاه که وعده ‌صاحب‌اختیارم فرا رسد، آن را در هم می‌کوبد، و وعده ‌صاحب‌اختیارم راست است.
صفحه

304

سوره

کهف (18)

آیه

98

سوره کهف (18) آیه 99

وَ تَرَكْنا بَعْضَهُمْ يَوْمَئِذٍ يَمُوجُ فِي بَعْضٍ وَ نُفِخَ فِي الصُّورِ فَجَمَعْناهُمْ جَمْعاً ﴿۹۹﴾

و آن روز مردم را [از قید گورها‌] چنان رها می‌کنیم که در هم موج می‌زنند و در صدادهنده بزرگ دمیده می‌شود و آنگاه آنان را به طور کامل جمع می‌کنیم؛
صفحه

304

سوره

کهف (18)

آیه

99

سوره کهف (18) آیه 100

وَ عَرَضْنا جَهَنَّمَ يَوْمَئِذٍ لِلْكافِرِينَ عَرْضاً ﴿۱۰۰﴾

و در آن روز، دوزخ را آشکارا به انکارورزان عرضه می‌کنیم؛
صفحه

304

سوره

کهف (18)

آیه

100

سوره کهف (18) آیه 101

الَّذِينَ كانَتْ أَعْيُنُهُمْ فِي غِطاءٍ عَنْ ذِكْرِي وَ كانُوا لا يَسْتَطِيعُونَ سَمْعاً ﴿۱۰۱﴾

همانان که دیدگان [بصیرت‌]شان از یاد من در پرده [غفلت(1)‌] بود و قدرت شنیدن [حق را‌] نداشتند.
صفحه

304

سوره

کهف (18)

آیه

101

1

برای توجیه افزوده، به آیه 22 ق(50) توجّه فرمایید.

سوره کهف (18) آیه 102

أَ فَحَسِبَ الَّذِينَ كَفَرُوا أَنْ يَتَّخِذُوا عِبادِي مِنْ دُونِي أَوْلِياءَ إِنَّا أَعْتَدْنا جَهَنَّمَ لِلْكافِرِينَ نُزُلاً ﴿۱۰۲﴾

مگر انکارورزان پنداشته‌اند که ممکن است [پاره‌ای از‌] بندگان مرا به جای من، کارساز خود انتخاب کنند(1) [و از مجازات من در امان باشند‌]؟ دوزخ را به عنوان محلّ پذیرایی انکارورزان آماده کرده‌ایم.
صفحه

304

سوره

کهف (18)

آیه

102

1

منظور آنان را از گرفتن بندگان خدا به ولایت، در آیه 3 زمر(39) ملاحظه فرمایید.

سوره کهف (18) آیه 103

قُلْ هَلْ نُنَبِّئُكُمْ بِالْأَخْسَرِينَ أَعْمالاً ﴿۱۰۳﴾

بگو: آیا می‌خواهید شما را به [افرادِ‌] زیانکارتر از نظر عمل آگاه کنیم؟
صفحه

304

سوره

کهف (18)

آیه

103

سوره کهف (18) آیه 104

الَّذِينَ ضَلَّ سَعْيُهُمْ فِي الْحَياةِ الدُّنْيا وَ هُمْ يَحْسَبُونَ أَنَّهُمْ يُحْسِنُونَ صُنْعاً ﴿۱۰۴﴾

همان کسانی که تلاششان در زندگی دنیا بر باد رفته است(1)، با این حال می‌پندارند که در عمل، نیکویی می‌کنند.
صفحه

304

سوره

کهف (18)

آیه

104

1

به آیه 23 فرقان(25) توجّه فرمایید.

سوره کهف (18) آیه 105

أُولئِكَ الَّذِينَ كَفَرُوا بِآياتِ رَبِّهِمْ وَ لِقائِهِ فَحَبِطَتْ أَعْمالُهُمْ فَلا نُقِيمُ لَهُمْ يَوْمَ الْقِيامَةِ وَزْناً ﴿۱۰۵﴾

آنها کسانی هستند که آیات ‌صاحب‌اختیارشان و لقای او را انکار کردند، و تلاششان بر باد رفت(1)، لذا روز رستاخیز برای آنان هیچ وزنی [و ارزشی(2)‌] قائل نخواهیم شد.
صفحه

304

سوره

کهف (18)

آیه

105

1

به مثالهایی در زمینه حبط اعمال در آیات 18 ابراهیم(14) و 39 نور(24) توجّه فرمایید.

2

به آیه 9 اعراف(7) توجّه فرمایید.

سوره کهف (18) آیه 106

ذلِكَ جَزاؤُهُمْ جَهَنَّمُ بِما كَفَرُوا وَ اتَّخَذُوا آياتِي وَ رُسُلِي هُزُواً ﴿۱۰۶﴾

آری، کیفر آنان دوزخ است، به سزای آنکه انکار ورزیده‌اند و آیات و رسولان مرا به استهزاء گرفتند.
صفحه

304

سوره

کهف (18)

آیه

106

سوره کهف (18) آیه 107

إِنَّ الَّذِينَ آمَنُوا وَ عَمِلُوا الصَّالِحاتِ كانَتْ لَهُمْ جَنَّاتُ الْفِرْدَوْسِ نُزُلاً ﴿۱۰۷﴾

و[لی‌] مؤمنان نیکوکار، باغهای فردوس محلّ پذیرایی آنان است(1)؛
صفحه

304

سوره

کهف (18)

آیه

107

1

به آیه 72 زخرف(43) توجّه فرمایید.

سوره کهف (18) آیه 108

خالِدِينَ فِيها لا يَبْغُونَ عَنْها حِوَلاً ﴿۱۰۸﴾

جاودانه در آن به سر برند و هرگز هوای تغییر وضع نکنند(1).
صفحه

304

سوره

کهف (18)

آیه

108

1

به آیه 17 سجده(32) توجّه فرمایید.

سوره کهف (18) آیه 109

قُلْ لَوْ كانَ الْبَحْرُ مِداداً لِكَلِماتِ رَبِّي لَنَفِدَ الْبَحْرُ قَبْلَ أَنْ تَنْفَدَ كَلِماتُ رَبِّي وَ لَوْ جِئْنا بِمِثْلِهِ مَدَداً ﴿۱۰۹﴾

بگو: اگر دریا برای نوشتن نعمت‌ها و آفریده‌های ‌صاحب‌اختیارم مرکب شود، قبل از آنکه [ثبت‌] آنها(1) پایان یابد، دریا پایان پذیرد؛ هرچند که [دریایی دیگر‌] مانند آن را به کمک آوریم.
صفحه

304

سوره

کهف (18)

آیه

109

1

به آیه 34 ابراهیم(14) توجه فرمایید و ان تعدوا نعمت اللّه لا تحصوها.

سوره کهف (18) آیه 110

قُلْ إِنَّما أَنَا بَشَرٌ مِثْلُكُمْ يُوحى إِلَيَّ أَنَّما إِلهُكُمْ إِلهٌ واحِدٌ فَمَنْ كانَ يَرْجُوا لِقاءَ رَبِّهِ فَلْيَعْمَلْ عَمَلاً صالِحاً وَ لا يُشْرِكْ بِعِبادَةِ رَبِّهِ أَحَداً ﴿۱۱۰﴾

بگو: من فقط بشری همچون شما هستم(1) [با این تفاوت‌] که به من وحی می‌شود: معبود شما معبودی است یگانه؛ و هر که امیدِ لقای ‌صاحب‌اختیار خویش دارد، باید به اعمال شایسته دست زند و در بندگی ‌صاحب‌اختیارش احدی را کنار او قرار ندهد.
صفحه

304

سوره

کهف (18)

آیه

110

1

برای توضیح بیشتر به آیه 50 انعام(6) توجّه فرمایید.