سوره هود (11) آیه 89
وَ يا قَوْمِ لا يَجْرِمَنَّكُمْ شِقاقِي أَنْ يُصِيبَكُمْ مِثْلُ ما أَصابَ قَوْمَ نُوحٍ أَوْ قَوْمَ هُودٍ أَوْ قَوْمَ صالِحٍ وَ ما قَوْمُ لُوطٍ مِنْكُمْ بِبَعِيدٍ ﴿۸۹﴾
ای قوم من، ستیز با من شما را [به جایی] نکشاند(1) که بلای قوم نوح یا قوم هود یا قوم صالح دامنگیر شما شود؛ و [به خصوص بلای] قوم لوط که چندان از شما دور نیست.
صفحه
232
سوره
هود (11)
آیه
89
1
«لا یَجرِمَنَّکُم»: شما را وادار نکند، فعل مضارع از مادّه «جَرم» (بر وزن گرم) و مؤکّد به نون تأکید.
سوره هود (11) آیه 90
وَ اسْتَغْفِرُوا رَبَّكُمْ ثُمَّ تُوبُوا إِلَيْهِ إِنَّ رَبِّي رَحِيمٌ وَدُودٌ ﴿۹۰﴾
از صاحباختیار خویش آمرزش بخواهید و به درگاهش بازآیید، که صاحباختیار من مهربان و دوستدار [توبهکنندگان] است.
صفحه
232
سوره
هود (11)
آیه
90
سوره هود (11) آیه 91
قالُوا يا شُعَيْبُ ما نَفْقَهُ كَثِيراً مِمَّا تَقُولُ وَ إِنَّا لَنَراكَ فِينا ضَعِيفاً وَ لَوْ لا رَهْطُكَ لَرَجَمْناكَ وَ ما أَنْتَ عَلَيْنا بِعَزِيزٍ ﴿۹۱﴾
گفتند: ای شعیب، بسیاری از گفتههایت را درنمییابیم و تو را در میان خود ضعیف و ناتوان میبینیم؛ و اگر به خاطر خویشانت(1) نبود، سنگسارت میکردیم و تو در مقابل ما توانی نداری.
صفحه
232
سوره
هود (11)
آیه
91
1
«رهط» به جماعتی کمتر از ده نفر میگویند؛ در اینجا منظور خویشاوندان اندک شعیب است.
سوره هود (11) آیه 92
قالَ يا قَوْمِ أَ رَهْطِي أَعَزُّ عَلَيْكُمْ مِنَ اللَّهِ وَ اتَّخَذْتُمُوهُ وَراءَكُمْ ظِهْرِيًّا إِنَّ رَبِّي بِما تَعْمَلُونَ مُحِيطٌ ﴿۹۲﴾
[شعیب] گفت: ای قوم من، آیا خویشان من نزد شما از خدا عزیزترند که [فرمان] او را پشت سر انداختهاید؟! صاحباختیار من به آنچه میکنید احاطه دارد.
صفحه
232
سوره
هود (11)
آیه
92
سوره هود (11) آیه 93
وَ يا قَوْمِ اعْمَلُوا عَلى مَكانَتِكُمْ إِنِّي عامِلٌ سَوْفَ تَعْلَمُونَ مَنْ يَأْتِيهِ عَذابٌ يُخْزِيهِ وَ مَنْ هُوَ كاذِبٌ وَ ارْتَقِبُوا إِنِّي مَعَكُمْ رَقِيبٌ ﴿۹۳﴾
ای قوم من، همه امکانات خود را به کار گیرید، من هم [به وظایف خود] عمل میکنم؛ به زودی خواهید دانست که کیست آنکه مجازاتی بدو رسد که رسوایش کند و دروغپرداز کیست؛ شما چشم به راه باشید، من هم مثل شما چشم به راه میمانم.
صفحه
232
سوره
هود (11)
آیه
93
سوره هود (11) آیه 94
وَ لَمَّا جاءَ أَمْرُنا نَجَّيْنا شُعَيْباً وَ الَّذِينَ آمَنُوا مَعَهُ بِرَحْمَةٍ مِنَّا وَ أَخَذَتِ الَّذِينَ ظَلَمُوا الصَّيْحَةُ فَأَصْبَحُوا فِي دِيارِهِمْ جاثِمِينَ ﴿۹۴﴾
و چون فرمان ما فرارسید، به رحمت خویش شعیب و کسانی را که در کنار او ایمان آورده بودند، نجات دادیم و ستمگران را خروشی سهمناک فراگرفت و در خانههای خویش از پای درآمدند(1)؛
صفحه
232
سوره
هود (11)
آیه
94
1
به آیه 44 یونس(10) توجّه فرمایید.
سوره هود (11) آیه 95
كَأَنْ لَمْ يَغْنَوْا فِيها أَلا بُعْداً لِمَدْيَنَ كَما بَعِدَتْ ثَمُودُ ﴿۹۵﴾
گویی هرگز ساکن آن دیار نبودهاند، هان، دوری [از رحمت خدا] باد بر مردم مدین، همچون قوم ثمود.
صفحه
232
سوره
هود (11)
آیه
95
سوره هود (11) آیه 96
وَ لَقَدْ أَرْسَلْنا مُوسى بِآياتِنا وَ سُلْطانٍ مُبِينٍ ﴿۹۶﴾
موسی را با معجزات(1) خود و دلیلی روشن فرستادیم،
صفحه
232
سوره
هود (11)
آیه
96
1
به آیات 107 و 108 اعراف(7) توجّه فرمایید.
سوره هود (11) آیه 97
إِلى فِرْعَوْنَ وَ مَلاَئِهِ فَاتَّبَعُوا أَمْرَ فِرْعَوْنَ وَ ما أَمْرُ فِرْعَوْنَ بِرَشِيدٍ ﴿۹۷﴾
به سوی فرعون و سران [قوم] ش، ولی آنان پیرو امر فرعون شدند(1)؛ در حالی که امر فرعون در راه کمال نبود.
صفحه
232
سوره
هود (11)
آیه
97
1
به آیه 54 زخرف(43) توجّه فرمایید.