سوره نِساء (4) آیه 128
وَ إِنِ امْرَأَةٌ خافَتْ مِنْ بَعْلِها نُشُوزاً أَوْ إِعْراضاً فَلا جُناحَ عَلَيْهِما أَنْ يُصْلِحا بَيْنَهُما صُلْحاً وَ الصُّلْحُ خَيْرٌ وَ أُحْضِرَتِ الْأَنْفُسُ الشُّحَّ وَ إِنْ تُحْسِنُوا وَ تَتَّقُوا فَإِنَّ اللَّهَ كانَ بِما تَعْمَلُونَ خَبِيراً ﴿۱۲۸﴾
اگر زنی از بیتوجهی و رویگردانی شوهرش ترس داشت، ایرادی بر آنان نیست که [با پارهای گذشتها] میان خود به گونهای آشتی و سازش برقرار کنند؛ که سازش [با گذشت از برخی از حقوق] بهتر [از جدایی] است؛ نفوس در معرض بخل [و فرومایگی] قرار گرفته است [که اختلاف به سازش نمیانجامد(1)]؛ و اگر نیکویی و پروا کنید، محقّقاً خدا از آنچه میکنید آگاه است.
صفحه
99
سوره
نِساء (4)
آیه
128
1
به بخش انتهایی آیه 9 حشر(59) توجّه فرمایید.
سوره نِساء (4) آیه 129
وَ لَنْ تَسْتَطِيعُوا أَنْ تَعْدِلُوا بَيْنَ النِّساءِ وَ لَوْ حَرَصْتُمْ فَلا تَمِيلُوا كُلَّ الْمَيْلِ فَتَذَرُوها كَالْمُعَلَّقَةِ وَ إِنْ تُصْلِحُوا وَ تَتَّقُوا فَإِنَّ اللَّهَ كانَ غَفُوراً رَحِيماً ﴿۱۲۹﴾
هرگز نمیتوانید میان زنان [از همه جهات] به عدالت رفتار کنید، هرچند که مصرّ باشید؛ پس [لااقل از یکی] به تمامی دوری نکنید که او را بلاتکلیف رها سازید(1)؛ و اگر سازش و پرهیزکاری کنید، [بدانید که] خدا آمرزگاری است مهربان.
صفحه
99
سوره
نِساء (4)
آیه
129
1
فعل «وذر» به معنی ترک کردن و رها کردن چیزی است و فقط در صیغه مضارع و امر استعمال دارد و در مواردی که به فعل ماضی نیاز باشد از فعل «ت ر ک» استفاده میشود.
سوره نِساء (4) آیه 130
وَ إِنْ يَتَفَرَّقا يُغْنِ اللَّهُ كُلاًّ مِنْ سَعَتِهِ وَ كانَ اللَّهُ واسِعاً حَكِيماً ﴿۱۳۰﴾
اگر متارکه بین آنان [اجتناب ناپذیر] شد، [هیچ کدام خود را باخته تصوّر نکنند که] خدا هر یک را به توان خویش بینیاز خواهد کرد، که خدا فراخیبخش و فرزانه است.
صفحه
99
سوره
نِساء (4)
آیه
130
سوره نِساء (4) آیه 131
وَ لِلَّهِ ما فِي السَّماواتِ وَ ما فِي الْأَرْضِ وَ لَقَدْ وَصَّيْنَا الَّذِينَ أُوتُوا الْكِتابَ مِنْ قَبْلِكُمْ وَ إِيَّاكُمْ أَنِ اتَّقُوا اللَّهَ وَ إِنْ تَكْفُرُوا فَإِنَّ لِلَّهِ ما فِي السَّماواتِ وَ ما فِي الْأَرْضِ وَ كانَ اللَّهُ غَنِيًّا حَمِيداً ﴿۱۳۱﴾
هر چه در آسمانها و زمین است متعلّق به خداست، به شما و آنان که قبل از شما اهلکتاب بودند، سفارش کردیم که در برابر خدا پروا کنید(1)؛ و اگر انکار ورزید [به خود زیان رساندهاید]؛ هر چه در آسمانها و زمین است متعلّق به خداست؛ و خدا بینیاز و شایسته ستایش است.
صفحه
99
سوره
نِساء (4)
آیه
131
1
تقوی همان نیروی تسلّط بر نفس و کنترل آن در برابر تمایلات نفس است. معنی دقیق تقوی، خویشتنبانی است.
سوره نِساء (4) آیه 132
وَ لِلَّهِ ما فِي السَّماواتِ وَ ما فِي الْأَرْضِ وَ كَفى بِاللَّهِ وَكِيلاً ﴿۱۳۲﴾
هر چه در آسمانها و زمین است متعلّق به خداست؛ و خدا به عنوان کارگزار کافی است.
صفحه
99
سوره
نِساء (4)
آیه
132
سوره نِساء (4) آیه 133
إِنْ يَشَأْ يُذْهِبْكُمْ أَيُّهَا النَّاسُ وَ يَأْتِ بِآخَرِينَ وَ كانَ اللَّهُ عَلى ذلِكَ قَدِيراً ﴿۱۳۳﴾
ای مردم، اگر [خدا] بخواهد، شما را [از میان] میبرد و افراد دیگری را میآورد(1)؛ و خدا بر این کار تواناست.
صفحه
99
سوره
نِساء (4)
آیه
133
1
مفهوم آیه به بیان دیگر در آیات 133 انعام(6) و 19 و 20 ابراهیم(14) آمده است.
سوره نِساء (4) آیه 134
مَنْ كانَ يُرِيدُ ثَوابَ الدُّنْيا فَعِنْدَ اللَّهِ ثَوابُ الدُّنْيا وَ الْآخِرَةِ وَ كانَ اللَّهُ سَمِيعاً بَصِيراً ﴿۱۳۴﴾
هر که [فقط] پاداش دنیا را میخواهد، [بداند که] پاداش دنیا و آخرت در اختیار خداست(1)؛ و خدا شنوا و بیناست.
صفحه
99
سوره
نِساء (4)
آیه
134
1
به آیه 7 روم(30) توجّه فرمایید.