سوره نور (24) آیه 62
إِنَّمَا الْمُؤْمِنُونَ الَّذِينَ آمَنُوا بِاللَّهِ وَ رَسُولِهِ وَ إِذا كانُوا مَعَهُ عَلى أَمْرٍ جامِعٍ لَمْ يَذْهَبُوا حَتَّى يَسْتَأْذِنُوهُ إِنَّ الَّذِينَ يَسْتَأْذِنُونَكَ أُولئِكَ الَّذِينَ يُؤْمِنُونَ بِاللَّهِ وَ رَسُولِهِ فَإِذَا اسْتَأْذَنُوكَ لِبَعْضِ شَأْنِهِمْ فَأْذَنْ لِمَنْ شِئْتَ مِنْهُمْ وَ اسْتَغْفِرْ لَهُمُ اللَّهَ إِنَّ اللَّهَ غَفُورٌ رَحِيمٌ ﴿۶۲﴾
مؤمنان [حقیقی] کسانی هستند که خدا و رسولش را باور دارند و چون با پیامبر در اجرای امری اجتماعی گرد آیند، بدون اجازه او نروند؛ کسانی که از تو اجازه میخواهند [و بدون اذن تو خارج نمیشوند]، به راستی به خدا و رسولش ایمان آوردهاند؛ در این صورت هر گاه برای پارهای از کارهای خصوصی خود اجازه [مرخّصی] بخواهند، به هر که خواستی اجازه بده و از خدا برایشان آمرزش بخواه، که خدا آمرزگاری است مهربان.
صفحه
359
سوره
نور (24)
آیه
62
سوره نور (24) آیه 63
لا تَجْعَلُوا دُعاءَ الرَّسُولِ بَيْنَكُمْ كَدُعاءِ بَعْضِكُمْ بَعْضاً قَدْ يَعْلَمُ اللَّهُ الَّذِينَ يَتَسَلَّلُونَ مِنْكُمْ لِواذاً فَلْيَحْذَرِ الَّذِينَ يُخالِفُونَ عَنْ أَمْرِهِ أَنْ تُصِيبَهُمْ فِتْنَةٌ أَوْ يُصِيبَهُمْ عَذابٌ أَلِيمٌ ﴿۶۳﴾
فراخوان رسول را [از شما برای مشارکت در تلاشهای جمعی] میان خودتان مانند فراخوان [عادی] یکدیگر تلقّی نکنید [و به آن بها بدهید]. خدا کسانی از شما را که در پناه [یکدیگر] رخ پنهان میدارند و خارج میشوند، میشناسد؛ پس کسانی که از فرمان او سرپیچی میکنند، باید از رسیدن بلیه [دنیا] یا مجازات دردناک [آخرت] برحذر باشند.
صفحه
359
سوره
نور (24)
آیه
63
سوره نور (24) آیه 64
أَلا إِنَّ لِلَّهِ ما فِي السَّماواتِ وَ الْأَرْضِ قَدْ يَعْلَمُ ما أَنْتُمْ عَلَيْهِ وَ يَوْمَ يُرْجَعُونَ إِلَيْهِ فَيُنَبِّئُهُمْ بِما عَمِلُوا وَ اللَّهُ بِكُلِّ شَيْءٍ عَلِيمٌ ﴿۶۴﴾
آگاه باشید که هر چه در آسمانها و زمین است متعلّق به خداست؛ میداند که شما در چه حالید(1)؛ و روزی که به پیشگاه او بازگردانده میشوند، آنان را از [حقیقت] اعمالشان آگاه میسازد(2)؛ و خدا به هر چیزی داناست.
صفحه
359
سوره
نور (24)
آیه
64
1
مفهوم عبارت اخیر به بیان کاملتر در آیه 61 یونس(10) آمده است.
2
به آیه 22 ق(50) توجّه فرمایید.
سوره فرقان (25) - جداکننده حق از باطل
بِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمَنِ الرَّحِيمِ
به نام خدای گستردهمهر [و] جاودانمهر
صفحه
-
سوره
فرقان (25)
آیه
-
سوره فرقان (25) آیه 1
تَبارَكَ الَّذِي نَزَّلَ الْفُرْقانَ عَلى عَبْدِهِ لِيَكُونَ لِلْعالَمِينَ نَذِيراً ﴿۱﴾
منشأ برکات(1) است خدایی که [قرآن] معیار تمیز [حق از باطل] را بر بنده خویش نازل کرد، تا برای جهانیان هشداردهندهای باشد(2)؛
صفحه
359
سوره
فرقان (25)
آیه
1
1
تَبارک: این واژه تنها به صورت ماضی به کار میرود.
2
مفاد بخش انتهایی آیه، مغایرتی با آیات 214 شعراء(26) و 7 شوری(42) ندارد؛ چرا ؟ ضمناً معنی و مفهوم این بخش از آیه مورد بحث، به بیان دیگر در آیات 158 اعراف(7) و 28 سبأ(34) آمده است.
سوره فرقان (25) آیه 2
الَّذِي لَهُ مُلْكُ السَّماواتِ وَ الْأَرْضِ وَ لَمْ يَتَّخِذْ وَلَداً وَ لَمْ يَكُنْ لَهُ شَرِيكٌ فِي الْمُلْكِ وَ خَلَقَ كُلَّ شَيْءٍ فَقَدَّرَهُ تَقْدِيراً ﴿۲﴾
همان کسی که فرمانروایی آسمانها و زمین خاصّ اوست، فرزندی برنگزیده است و هیچ شریکی در فرمانروایی ندارد و هر چیزی را آفرید و دقیقاً برای آن اندازه مقرّر کرد.
صفحه
359
سوره
فرقان (25)
آیه
2