سوره مریم (19) آیه 12
يا يَحْيى خُذِ الْكِتابَ بِقُوَّةٍ وَ آتَيْناهُ الْحُكْمَ صَبِيًّا ﴿۱۲﴾
[گفتیم:] ای یحیی، [احکام] کتاب(1) را جدّی بگیر؛ و به او در کودکی دانشِ توأم با بینش دادیم؛
صفحه
306
سوره
مریم (19)
آیه
12
1
مفسّران گفتهاند مراد از «کتاب» در اینجا با احتمال قوی تورات است و با احتمال ضعیف کتاب دیگری است که بر خود یحییع وحی میشد.
سوره مریم (19) آیه 13
وَ حَناناً مِنْ لَدُنَّا وَ زَكاةً وَ كانَ تَقِيًّا ﴿۱۳﴾
و مهربانی و پارسایی از جانب خویش به او که پرواپیشه بود [بخشیدیم]؛
صفحه
306
سوره
مریم (19)
آیه
13
سوره مریم (19) آیه 14
وَ بَرًّا بِوالِدَيْهِ وَ لَمْ يَكُنْ جَبَّاراً عَصِيًّا ﴿۱۴﴾
و با پدر و مادرش نیک رفتار بود و خودکامه و نافرمان نبود.
صفحه
306
سوره
مریم (19)
آیه
14
سوره مریم (19) آیه 15
وَ سَلامٌ عَلَيْهِ يَوْمَ وُلِدَ وَ يَوْمَ يَمُوتُ وَ يَوْمَ يُبْعَثُ حَيًّا ﴿۱۵﴾
سلام بر او، روزی که تولّد یافت و روزی که میمیرد و روزی که زنده برانگیخته خواهد شد.
صفحه
306
سوره
مریم (19)
آیه
15
سوره مریم (19) آیه 16
وَ اذْكُرْ فِي الْكِتابِ مَرْيَمَ إِذِ انْتَبَذَتْ مِنْ أَهْلِها مَكاناً شَرْقِيًّا ﴿۱۶﴾
مریم را در این کتاب یاد کن، آنگاه که در محلی [آرام] در شرق [بیتالمقدّس] از خانواده خویش کناره گرفت.
صفحه
306
سوره
مریم (19)
آیه
16
سوره مریم (19) آیه 17
فَاتَّخَذَتْ مِنْ دُونِهِمْ حِجاباً فَأَرْسَلْنا إِلَيْها رُوحَنا فَتَمَثَّلَ لَها بَشَراً سَوِيًّا ﴿۱۷﴾
و [برای مناجات با خدا] خود را از مردم مستور کرد؛ آنگاه جبرئیل(1) [فرشته مقرّب خود] را به سوی او فرستادیم و او به صورت بشری کامل اندام، بر وی ظاهر گشت.
صفحه
306
سوره
مریم (19)
آیه
17
1
برای توجیه ترجمه «روح» به جبرئیل، به زیرنویس آیه 87 بقره(2) مراجعه فرمایید؛ ضمناً به آیات 102 نحل(16) و 193 شعراء(26) نیز توجّه فرمایید.
سوره مریم (19) آیه 18
قالَتْ إِنِّي أَعُوذُ بِالرَّحْمنِ مِنْكَ إِنْ كُنْتَ تَقِيًّا ﴿۱۸﴾
مریم [ترسان شد و] گفت: از [مزاحمتِ] تو به خدای رحمان پناه میبرم(1)، اگر پروا داری [از من دور شو].
صفحه
306
سوره
مریم (19)
آیه
18
1
این گفتار مریم اجرای دستوری است که در آیه 97 مؤمنون(23) آمده است.
سوره مریم (19) آیه 19
قالَ إِنَّما أَنَا رَسُولُ رَبِّكِ لِأَهَبَ لَكِ غُلاماً زَكِيًّا ﴿۱۹﴾
گفت: من فرستاده صاحباختیار تو هستم تا فرزندی پارسا به تو ببخشم(1).
صفحه
306
سوره
مریم (19)
آیه
19
1
توضیح بیشتر در مورد این فرزند را در آیات 45 و 46 آلعمران(3) ملاحظه فرمایید.
سوره مریم (19) آیه 20
قالَتْ أَنَّى يَكُونُ لِي غُلامٌ وَ لَمْ يَمْسَسْنِي بَشَرٌ وَ لَمْ أَكُ بَغِيًّا ﴿۲۰﴾
گفت: چگونه ممکن است فرزندی داشته باشم و حال آنکه دست هیچ بشری به من نرسیده است و سرکش نبودهام.
صفحه
306
سوره
مریم (19)
آیه
20
سوره مریم (19) آیه 21
قالَ كَذلِكِ قالَ رَبُّكِ هُوَ عَلَيَّ هَيِّنٌ وَ لِنَجْعَلَهُ آيَةً لِلنَّاسِ وَ رَحْمَةً مِنَّا وَ كانَ أَمْراً مَقْضِيًّا ﴿۲۱﴾
گفت: بله، صاحباختیارت گفت: این کار برای من آسان است، [به انجام میرسانیم] تا [قدرت خویش را آشکار کنیم] و آن فرزند را برای مردم آیتی و رحمتی از جانب خویش قرار دهیم، و کاری است انجامیافته.
صفحه
306
سوره
مریم (19)
آیه
21
سوره مریم (19) آیه 22
فَحَمَلَتْهُ فَانْتَبَذَتْ بِهِ مَكاناً قَصِيًّا ﴿۲۲﴾
آنگاه [مریم] به آن فرزند بار گرفت، و با جنین خود در مکان دورافتادهای خلوت گزید.
صفحه
306
سوره
مریم (19)
آیه
22
سوره مریم (19) آیه 23
فَأَجاءَهَا الْمَخاضُ إِلى جِذْعِ النَّخْلَةِ قالَتْ يا لَيْتَنِي مِتُّ قَبْلَ هذا وَ كُنْتُ نَسْياً مَنْسِيًّا ﴿۲۳﴾
درد زایمان او را به طرف تنه درخت خرمایی کشاند؛ [و با اندوه] گفت: ای کاش قبل از این جان سپرده بودم و یکسره [از خاطرهها] فراموش شده بودم.
صفحه
306
سوره
مریم (19)
آیه
23
سوره مریم (19) آیه 24
فَناداها مِنْ تَحْتِها أَلاَّ تَحْزَنِي قَدْ جَعَلَ رَبُّكِ تَحْتَكِ سَرِيًّا ﴿۲۴﴾
[نوزادش] از کنار درخت ندا داد: اندوهگین مباش که صاحباختیار تو زیر قَدَمت چشمه آبی روان ساخت؛
صفحه
306
سوره
مریم (19)
آیه
24
سوره مریم (19) آیه 25
وَ هُزِّي إِلَيْكِ بِجِذْعِ النَّخْلَةِ تُساقِطْ عَلَيْكِ رُطَباً جَنِيًّا ﴿۲۵﴾
تنه درخت خرما را به طرف خود حرکت بده تا رطب رسیده بر تو فروریزد.
صفحه
306
سوره
مریم (19)
آیه
25