سوره لقمان (31) آیه 20
أَ لَمْ تَرَوْا أَنَّ اللَّهَ سَخَّرَ لَكُمْ ما فِي السَّماواتِ وَ ما فِي الْأَرْضِ وَ أَسْبَغَ عَلَيْكُمْ نِعَمَهُ ظاهِرَةً وَ باطِنَةً وَ مِنَ النَّاسِ مَنْ يُجادِلُ فِي اللَّهِ بِغَيْرِ عِلْمٍ وَ لا هُدىً وَ لا كِتابٍ مُنِيرٍ ﴿۲۰﴾
مگر توجّه نکردهاید که خدا هر چه در آسمانها و زمین است، در خدمت شما گماشت و نعمتهای آشکار و نهان خویش را به فراوانی بر شما ارزانی داشت؟ [با وجود این] بعضی از مردم ناآگاهانه و بدون هدایت و کتاب روشنی، درباره خدا به مجادله برمیخیزند.
صفحه
413
سوره
لقمان (31)
آیه
20
سوره لقمان (31) آیه 21
وَ إِذا قِيلَ لَهُمُ اتَّبِعُوا ما أَنْزَلَ اللَّهُ قالُوا بَلْ نَتَّبِعُ ما وَجَدْنا عَلَيْهِ آباءَنا أَ وَ لَوْ كانَ الشَّيْطانُ يَدْعُوهُمْ إِلى عَذابِ السَّعِيرِ ﴿۲۱﴾
و چون به آنان گفته شود: از کتابی که خدا نازل کرده است پیروی کنید، گویند: نه، از آنچه پدرانمان را معتقد به آن تشخیص دادهایم، پیروی میکنیم! اگر شیطان پدرانشان را به مجازات سوزان فراخوانده باشد چطور(1)؟!
صفحه
413
سوره
لقمان (31)
آیه
21
1
مفهوم آیه به بیان دیگر در آیات 104 مائده(5) و 23 و 24 زخرف(43) آمده است.
سوره لقمان (31) آیه 22
وَ مَنْ يُسْلِمْ وَجْهَهُ إِلَى اللَّهِ وَ هُوَ مُحْسِنٌ فَقَدِ اسْتَمْسَكَ بِالْعُرْوَةِ الْوُثْقى وَ إِلَى اللَّهِ عاقِبَةُ الْأُمُورِ ﴿۲۲﴾
هر که وجود خود را تسلیم خدا کرده و نیکوکار باشد، به محکمترین دستاویز چنگ زده است؛ و سرانجام امور دست خداست.
صفحه
413
سوره
لقمان (31)
آیه
22
سوره لقمان (31) آیه 23
وَ مَنْ كَفَرَ فَلا يَحْزُنْكَ كُفْرُهُ إِلَيْنا مَرْجِعُهُمْ فَنُنَبِّئُهُمْ بِما عَمِلُوا إِنَّ اللَّهَ عَلِيمٌ بِذاتِ الصُّدُورِ ﴿۲۳﴾
و هر که انکار ورزد نباید انکارش تو را اندوهگین کند؛ بازگشتشان به پیشگاه ماست(1) و آنان را از [حقیقت] اعمالشان آگاه خواهیم ساخت؛ البته خدا به راز دلها داناست.
صفحه
413
سوره
لقمان (31)
آیه
23
1
به آیه 4 عنکبوت(29) توجّه فرمایید.
سوره لقمان (31) آیه 24
نُمَتِّعُهُمْ قَلِيلاً ثُمَّ نَضْطَرُّهُمْ إِلى عَذابٍ غَلِيظٍ ﴿۲۴﴾
اندکی [از لذّات دنیا] برخوردارشان میکنیم، آنگاه به تحمّل مجازاتی سخت ناگزیرشان میسازیم(1).
صفحه
413
سوره
لقمان (31)
آیه
24
1
مفهوم آیه به بیان دیگر در آیه 70 یونس(10) آمده است.
سوره لقمان (31) آیه 25
وَ لَئِنْ سَأَلْتَهُمْ مَنْ خَلَقَ السَّماواتِ وَ الْأَرْضَ لَيَقُولُنَّ اللَّهُ قُلِ الْحَمْدُ لِلَّهِ بَلْ أَكْثَرُهُمْ لا يَعْلَمُونَ ﴿۲۵﴾
اگر از آنان بپرسی: آسمانها و زمین را چه کسی آفریده است، قطعاً میگویند: خدا؛ بگو: ستایش(1) خاصّ خداست [نه معبودهای خیالی شما]، ولی بیشترشان نمیدانند.
صفحه
413
سوره
لقمان (31)
آیه
25
1
حمد در زبان عرب به معنای سپاس و ستایش - هر دو - آمده است؛ سپاس در برابر نعمت و ستایش در برابر کمالات ذاتی او. برای توضیح بیشتر به زیرنویس آیه 34 فاطر(35) مراجعه فرمایید.
سوره لقمان (31) آیه 26
لِلَّهِ ما فِي السَّماواتِ وَ الْأَرْضِ إِنَّ اللَّهَ هُوَ الْغَنِيُّ الْحَمِيدُ ﴿۲۶﴾
هر چه در آسمانها و زمین است متعلّق به خداست؛ به راستی خدا بینیاز و شایسته ستایش است.
صفحه
413
سوره
لقمان (31)
آیه
26
سوره لقمان (31) آیه 27
وَ لَوْ أَنَّ ما فِي الْأَرْضِ مِنْ شَجَرَةٍ أَقْلامٌ وَ الْبَحْرُ يَمُدُّهُ مِنْ بَعْدِهِ سَبْعَةُ أَبْحُرٍ ما نَفِدَتْ كَلِماتُ اللَّهِ إِنَّ اللَّهَ عَزِيزٌ حَكِيمٌ ﴿۲۷﴾
اگر هر چه درخت در زمین است قلم شود و دریا[ها] به کمک هفت(1) دریای دیگر [مرکب، ثبتِ] نعمتها و آفریدههای خدا پایان نپذیرد(2)، که خدا فرادست و فرزانه است(3).
صفحه
413
سوره
لقمان (31)
آیه
27
1
منظور کثرت است نه عدد معین هفت.
2
به آیه 34 ابراهیم(14) توجه فرمایید: و ءاتیکم من کل ما سألتموه و ان تعدوا نعمت اللّه لا تحصوها
3
معنی و مفهوم این آیه به بیان دیگری در آیه 109 کهف(18) آمده است.
سوره لقمان (31) آیه 28
ما خَلْقُكُمْ وَ لا بَعْثُكُمْ إِلاَّ كَنَفْسٍ واحِدَةٍ إِنَّ اللَّهَ سَمِيعٌ بَصِيرٌ ﴿۲۸﴾
آفرینش و برانگیزشِ تمامی شما [افرادِ بشر] همچون یک تن بیش نیست، که خدا شنوایی بیناست.
صفحه
413
سوره
لقمان (31)
آیه
28