سوره قدر (97) - اندازه
بِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمَنِ الرَّحِيمِ
به نام خدای گستردهمهر [و] جاودانمهر-
قدر (97)
-
598
قدر (97)
1
شب قدر آغاز بعثت و بارش وحی بر قلب مبارک پیامبر مکرّم (ص) با نزول اولین آیات قرآن از سوره عَلَق(96) در ماه رمضان است (به آیات 185 بقره(2) و 2 - 4 دخان(44) توجّه فرمایید)؛ و در ادامه قرآن با تنزیل تدریجی در طول حدود 21.5 سال دوران رسالت تکمیل شد. نازل شدن قرآن در شب قدر الزاماً به معنای نزول دفعی کلّ قرآن نیست، کما اینکه در آیات 204 اعراف(7) و 98 نحل(16) به قرائت یک یا چند آیه متوالی نیز قرائت «قرآن» اطلاق شده است. در مورد طول دوران رسالت به زیرنویس آیه 106 اسراء(17) توجه فرمایید.
598
قدر (97)
2
لَيْلَةُ الْقَدْرِ خَيْرٌ مِنْ أَلْفِ شَهْرٍ ﴿۳﴾
شب قدر از هزار(1) ماه برتر است.598
قدر (97)
3
منظور تکثیر است؛ به آیه 96 بقره(2) توجّه فرمایید.
تَنَزَّلُ الْمَلائِكَةُ وَ الرُّوحُ فِيها بِإِذْنِ رَبِّهِمْ مِنْ كُلِّ أَمْرٍ ﴿۴﴾
در آن شب، فرشتگان در معیت [فرمانده خود(1)] جبرئیل(2) به خواست صاحباختیارشان، برای [تقدیر] هر امری فرود میآیند(3)،598
قدر (97)
4
برای توجیه افزوده، به آیه 21 تکویر(81) توجه فرمایید.
برای توجیه ترجمه «روح» به «جبرئیل»، ابتدا به آیه 193 شعراء(26) و بعد به آیه 97 بقره(2) توجّه فرمایید.
«تنزّل» در اصل «تَتَنزَّلُ» بوده که «تاء» از اوّل آن حذف شده است. واژه «تزکی» در آیه 18 نازعات(79) و نیز واژه «تحاضّون» در آیه 18 فجر(89) از همین مقوله است.
598
قدر (97)
5
سوره بینه (98) - برهان
بِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمَنِ الرَّحِيمِ
به نام خدای گستردهمهر [و] جاودانمهر-
بینه (98)
-
لَمْ يَكُنِ الَّذِينَ كَفَرُوا مِنْ أَهْلِ الْكِتابِ وَ الْمُشْرِكِينَ مُنْفَكِّينَ حَتَّى تَأْتِيَهُمُ الْبَيِّنَةُ ﴿۱﴾
انکارورزان اهلکتاب و مشرکین [از آیین خود] دست بردار نبودند، تا وقتی که نشانه روشن بر آنان برسد؛598
بینه (98)
1
رَسُولٌ مِنَ اللَّهِ يَتْلُوا صُحُفاً مُطَهَّرَةً ﴿۲﴾
[توسّط] رسولی از سوی خدا که صحیفههایی پاک را [بر آنان] میخواند،598
بینه (98)
2
598
بینه (98)
3
وَ ما تَفَرَّقَ الَّذِينَ أُوتُوا الْكِتابَ إِلاَّ مِنْ بَعْدِ ما جاءَتْهُمُ الْبَيِّنَةُ ﴿۴﴾
و اهلکتاب فرقه فرقه نشدند، مگر پس از آن که نشانه روشن بدانها رسید(1).598
بینه (98)
4
برای توضیح بیشتر به آیه 89 بقره(2) توجّه فرمایید.
وَ ما أُمِرُوا إِلاَّ لِيَعْبُدُوا اللَّهَ مُخْلِصِينَ لَهُ الدِّينَ حُنَفاءَ وَ يُقِيمُوا الصَّلاةَ وَ يُؤْتُوا الزَّكاةَ وَ ذلِكَ دِينُ الْقَيِّمَةِ ﴿۵﴾
در حالی که فرمان نیافته بودند جز این که خدای را با خلوص اعتقاد و حقگرایانه بندگی کنند و نماز برپا دارند و زکات بپردازند؛ این است دین پایدار(1).598
بینه (98)
5
حرف «ة» در آخر واژه «قیمه» برای مبالغه است.
إِنَّ الَّذِينَ كَفَرُوا مِنْ أَهْلِ الْكِتابِ وَ الْمُشْرِكِينَ فِي نارِ جَهَنَّمَ خالِدِينَ فِيها أُولئِكَ هُمْ شَرُّ الْبَرِيَّةِ ﴿۶﴾
مسلّماً انکارورزان اهلکتاب و مشرکان جاودانه دوزخی خواهند بود؛ آنان بدترینِ آفریدگانند.598
بینه (98)
6
إِنَّ الَّذِينَ آمَنُوا وَ عَمِلُوا الصَّالِحاتِ أُولئِكَ هُمْ خَيْرُ الْبَرِيَّةِ ﴿۷﴾
به راستی مؤمنانِ نیکرفتار بهترین آفریدگانند.598
بینه (98)
7