سوره توبه (9) آیه 87
رَضُوا بِأَنْ يَكُونُوا مَعَ الْخَوالِفِ وَ طُبِعَ عَلى قُلُوبِهِمْ فَهُمْ لا يَفْقَهُونَ ﴿۸۷﴾
راضی شدند که در کنار زمین گیرها(1) باشند، لذا بر دلهاشان مُهر [غفلت] زده شده است(2) و [حقایق را] درنمییابند.
صفحه
201
سوره
توبه (9)
آیه
87
1
خوالف: جمع خالفه: بازمانده.
2
علت آن را در آیات 10 بقره(2) ، 125 توبه(همین سوره) ، نیمه دوّم آیه 5 صف(61) و 3 منافقون(63) جستجو فرمایید.
سوره توبه (9) آیه 88
لكِنِ الرَّسُولُ وَ الَّذِينَ آمَنُوا مَعَهُ جاهَدُوا بِأَمْوالِهِمْ وَ أَنْفُسِهِمْ وَ أُولئِكَ لَهُمُ الْخَيْراتُ وَ أُولئِكَ هُمُ الْمُفْلِحُونَ ﴿۸۸﴾
ولی رسول و مؤمنانِ همراه او با اموال و جانهای خویش به مبارزه برخاستند؛ همه نیکوییها خاصّ آنان است و رستگارند(1).
صفحه
201
سوره
توبه (9)
آیه
88
1
به آیات 10 و 11 صف(61) توجّه فرمایید.
سوره توبه (9) آیه 89
أَعَدَّ اللَّهُ لَهُمْ جَنَّاتٍ تَجْرِي مِنْ تَحْتِهَا الْأَنْهارُ خالِدِينَ فِيها ذلِكَ الْفَوْزُ الْعَظِيمُ ﴿۸۹﴾
خدا برای آنان باغهایی [از بهشت] آماده کرده که نهرها در دامن آن جاری است و جاودانه در آن به سر برند؛ این است کامیابی بزرگ.
صفحه
201
سوره
توبه (9)
آیه
89
سوره توبه (9) آیه 90
وَ جاءَ الْمُعَذِّرُونَ مِنَ الْأَعْرابِ لِيُؤْذَنَ لَهُمْ وَ قَعَدَ الَّذِينَ كَذَبُوا اللَّهَ وَ رَسُولَهُ سَيُصِيبُ الَّذِينَ كَفَرُوا مِنْهُمْ عَذابٌ أَلِيمٌ ﴿۹۰﴾
بخشی از بادیهنشینان [با این] که عُذر موجّه داشتند(1) آمدند که به آنان رخصت [شرکت در جنگ] داده شود و کسانی که [در ادّعای ایمان خود] به خدا و رسولش دروغ میگفتند، [بدون هیچ عذر و اجازهای] خانهنشینی را برگزیدند؛ به کسانی از آنان که [معذور نبودند و حق را] انکار میکردند، مجازاتی دردناک خواهد رسید.
صفحه
201
سوره
توبه (9)
آیه
90
1
«اعراب» اسم جمع است و مفرد آن «اعرابی» است که به افراد صحرانشین عربستان میگویند و «عرب» هم اسم جمع است که مفرد آن «عربی» است و به افراد شهرنشین میگویند.
سوره توبه (9) آیه 91
لَيْسَ عَلَى الضُّعَفاءِ وَ لا عَلَى الْمَرْضى وَ لا عَلَى الَّذِينَ لا يَجِدُونَ ما يُنْفِقُونَ حَرَجٌ إِذا نَصَحُوا لِلَّهِ وَ رَسُولِهِ ما عَلَى الْمُحْسِنِينَ مِنْ سَبِيلٍ وَ اللَّهُ غَفُورٌ رَحِيمٌ ﴿۹۱﴾
بر ناتوانان و بیماران(1). و کسانی که برای هزینه [سفر] به چیزی دسترسی ندارند - اگر در مقابل خدا و رسولش، حسن نیت داشته باشند - گناهی نیست [که در جنگ شرکت نکنند]؛ زیرا بر نیکوکاران راهی [برای سرزنش] نیست؛ و خدا آمرزگاری است مهربان؛
صفحه
201
سوره
توبه (9)
آیه
91
1
مرضی: جمع مریض.
سوره توبه (9) آیه 92
وَ لا عَلَى الَّذِينَ إِذا ما أَتَوْكَ لِتَحْمِلَهُمْ قُلْتَ لا أَجِدُ ما أَحْمِلُكُمْ عَلَيْهِ تَوَلَّوْا وَ أَعْيُنُهُمْ تَفِيضُ مِنَ الدَّمْعِ حَزَناً أَلاَّ يَجِدُوا ما يُنْفِقُونَ ﴿۹۲﴾
و [نیز] نه بر کسانی که چون نزد تو بیایند تا ساز و برگ سفر آنان را [به جنگ] تأمین کنی، بگویی: وسیلهای که شما را به آن مجهّز کنم در اختیار ندارم، بازمیگردند در حالی که چشمانشان از اینکه چیزی در اختیار ندارند(1) تا [برای تأمین تجهیزات سفر] هزینه کنند، بر اثر اندوه اشکبار شده است.
صفحه
201
سوره
توبه (9)
آیه
92
1
کلمه «أَلاّ» تشکیل شده از «اَن» ناصبه و «لا» ی نفی.
سوره توبه (9) آیه 93
إِنَّمَا السَّبِيلُ عَلَى الَّذِينَ يَسْتَأْذِنُونَكَ وَ هُمْ أَغْنِياءُ رَضُوا بِأَنْ يَكُونُوا مَعَ الْخَوالِفِ وَ طَبَعَ اللَّهُ عَلى قُلُوبِهِمْ فَهُمْ لا يَعْلَمُونَ ﴿۹۳﴾
راه [سرزنش و اعتراض] تنها بر ضدّ کسانی [گشوده] است که در عین بینیازی [و داشتن امکانات]، از تو اجازه [معافیت] میخواهند [و] به آن تن دادهاند که همراه زمین گیرها باشند؛ خدا بر دلهاشان مهر [غفلت] نهاده است، از این رو آگاهی ندارند(1)
صفحه
201
سوره
توبه (9)
آیه
93
1
مفهوم آیه به بیان دیگر در آیه 87 توبه(همین سوره) آمده است.