سوره انعام (6) آیه 95
إِنَّ اللَّهَ فالِقُ الْحَبِّ وَ النَّوى يُخْرِجُ الْحَيَّ مِنَ الْمَيِّتِ وَ مُخْرِجُ الْمَيِّتِ مِنَ الْحَيِّ ذلِكُمُ اللَّهُ فَأَنَّى تُؤْفَكُونَ ﴿۹۵﴾
خداست که [در دل زمین] دانه و هسته را میشکافد؛ [موجود] زنده را از [مادّه] بیجان پدید میآورد و [مادّه] بیجان را از [موجود] زنده [که تبادل دائمی مرگ و حیات به دست اوست]؛ این است خدا(1)، پس چگونه [از راه بندگی او] بازگردانده میشوید؟
صفحه
140
سوره
انعام (6)
آیه
95
1
واژه «کم» در کلمه «ذلکم» ضمیر نیست، بلکه تنها نشاندهنده تعداد و جنس مخاطبان است. و در ترجمه لزوما باید آن را حذف کرد. کلمه «ذلکم» در آیات 10 شوری(42) و 10 ممتحنه(60) و کلمه «تلکم» در آیه 43 اعراف(7) نیز از همین مقوله است. و نیز حرف «کما» در کلمات «تلکما و ذلکما» در آیات 22 اعراف(7) و 37 یوسف(12) و نیز حرف «کنّ» در کلمه «ذلکنّ» در آیه 32 یوسف(12) و غیره. در مورد عبارت «ذلکم اللّه » به زیرنویس آیه 2 بقره(2) هم توجه فرمایید.
سوره انعام (6) آیه 96
فالِقُ الْإِصْباحِ وَ جَعَلَ اللَّيْلَ سَكَناً وَ الشَّمْسَ وَ الْقَمَرَ حُسْباناً ذلِكَ تَقْدِيرُ الْعَزِيزِ الْعَلِيمِ ﴿۹۶﴾
شکافنده صبحدم است؛ و شب را مایه آرامش مقرّر داشت و خورشید و ماه را [معیار] حساب [زمان] قرار داد؛ این تقدیر خدای فرا دست و داناست.
صفحه
140
سوره
انعام (6)
آیه
96
سوره انعام (6) آیه 97
وَ هُوَ الَّذِي جَعَلَ لَكُمُ النُّجُومَ لِتَهْتَدُوا بِها فِي ظُلُماتِ الْبَرِّ وَ الْبَحْرِ قَدْ فَصَّلْنَا الْآياتِ لِقَوْمٍ يَعْلَمُونَ ﴿۹۷﴾
اوست که ستارگان را برای شما برقرار داشت تا در تاریکیهای خشکی و دریا به وسیله آنها راه یابید؛ به یقین نشانهها[ی قدرت و تدبیر خود] را برای اهل دانش به وضوح بیان کردهایم.
صفحه
140
سوره
انعام (6)
آیه
97
سوره انعام (6) آیه 98
وَ هُوَ الَّذِي أَنْشَأَكُمْ مِنْ نَفْسٍ واحِدَةٍ فَمُسْتَقَرٌّ وَ مُسْتَوْدَعٌ قَدْ فَصَّلْنَا الْآياتِ لِقَوْمٍ يَفْقَهُونَ ﴿۹۸﴾
و هم اوست که شما را از منشاء حیاتی واحدی پدید آورد و قرارگاهی [برای زندگی] و امانت گاهی [پس از مرگ خواهید داشت]؛ این آیات را برای گروهی که درمییابند به وضوح بیان کردهایم.
صفحه
140
سوره
انعام (6)
آیه
98
سوره انعام (6) آیه 99
وَ هُوَ الَّذِي أَنْزَلَ مِنَ السَّماءِ ماءً فَأَخْرَجْنا بِهِ نَباتَ كُلِّ شَيْءٍ فَأَخْرَجْنا مِنْهُ خَضِراً نُخْرِجُ مِنْهُ حَبًّا مُتَراكِباً وَ مِنَ النَّخْلِ مِنْ طَلْعِها قِنْوانٌ دانِيَةٌ وَ جَنَّاتٍ مِنْ أَعْنابٍ وَ الزَّيْتُونَ وَ الرُّمَّانَ مُشْتَبِهاً وَ غَيْرَ مُتَشابِهٍ انْظُرُوا إِلى ثَمَرِهِ إِذا أَثْمَرَ وَ يَنْعِهِ إِنَّ فِي ذلِكُمْ لَآياتٍ لِقَوْمٍ يُؤْمِنُونَ ﴿۹۹﴾
اوست که از آسمان بارانی فرستاد، و بدان هر [گونه] روییدنی پدید آوردیم؛ و از آن سبزهای برآوردیم که از [نهالهای] آن، دانههای برهمنشسته [برای تغذیه شما] پدید میآوریم، و نتیجه شکوفههای درخت خرما، خوشههای(1) دسترسی است، و باغهایی از انواع انگور و نیز [درختان] زیتون و انار به صورت مشابه و غیرمشابه [رویاندیم]؛ هنگامی که به بار مینشیند به میوههای آن و به [نحوه] رسیدنش بنگرید، که در آن برای اهل ایمان نشانههایی [از توان و تدبیر خدا] است.
صفحه
140
سوره
انعام (6)
آیه
99
1
قِنوان: جمع قِنو: خوشه خرما.
سوره انعام (6) آیه 100
وَ جَعَلُوا لِلَّهِ شُرَكاءَ الْجِنَّ وَ خَلَقَهُمْ وَ خَرَقُوا لَهُ بَنِينَ وَ بَناتٍ بِغَيْرِ عِلْمٍ سُبْحانَهُ وَ تَعالى عَمَّا يَصِفُونَ ﴿۱۰۰﴾
برای خدا شریکانی از جن قرار دادند، با آنکه خدا آنها را آفریده است، و بدون هیچ دلیلی برای او پسران(1) و دخترانی(2) تصوّر کردند؛ او را تقدیس میکنم و [او] والاتر است از آنچه توصیف میکنند.
صفحه
140
سوره
انعام (6)
آیه
100
1
به آیه 30 توبه(9) توجّه فرمایید.
2
به آیات 40 اسراء(17) و 21 نجم(53) توجه فرمایید.
سوره انعام (6) آیه 101
بَدِيعُ السَّماواتِ وَ الْأَرْضِ أَنَّى يَكُونُ لَهُ وَلَدٌ وَ لَمْ تَكُنْ لَهُ صاحِبَةٌ وَ خَلَقَ كُلَّ شَيْءٍ وَ هُوَ بِكُلِّ شَيْءٍ عَلِيمٌ ﴿۱۰۱﴾
پدیدآورنده آسمانها و زمین است؛ چگونه ممکن است فرزندی داشته باشد، با آنکه همسری نداشته است و هر چیزی را او آفریده و به هر چیز داناست.
صفحه
140
سوره
انعام (6)
آیه
101