سوره انعام (6) آیه 111
وَ لَوْ أَنَّنا نَزَّلْنا إِلَيْهِمُ الْمَلائِكَةَ وَ كَلَّمَهُمُ الْمَوْتى وَ حَشَرْنا عَلَيْهِمْ كُلَّ شَيْءٍ قُبُلاً ما كانُوا لِيُؤْمِنُوا إِلاَّ أَنْ يَشاءَ اللَّهُ وَ لكِنَّ أَكْثَرَهُمْ يَجْهَلُونَ ﴿۱۱۱﴾
حتّی اگر فرشتگان را بر آنان نازل میکردیم و مردگان با آنان سخن میگفتند و هر معجزهای را در برابرشان حاضر میکردیم، باز [هم] سرِ ایمان نداشتند(1)، مگر اینکه خدا بخواهد؛ ولیکن بیشترشان نادانی میکنند.
صفحه
142
سوره
انعام (6)
آیه
111
1
پاسخ گفتار انکارورزان است که در آیه 21 فرقان(25) آمده است.
سوره انعام (6) آیه 112
وَ كَذلِكَ جَعَلْنا لِكُلِّ نَبِيٍّ عَدُوًّا شَياطِينَ الْإِنْسِ وَ الْجِنِّ يُوحِي بَعْضُهُمْ إِلى بَعْضٍ زُخْرُفَ الْقَوْلِ غُرُوراً وَ لَوْ شاءَ رَبُّكَ ما فَعَلُوهُ فَذَرْهُمْ وَ ما يَفْتَرُونَ ﴿۱۱۲﴾
این گونه برای هر پیامبری دشمنانی(1) از دیونهادان انس و جن پدید آوردیم که با گفتار آراسته، به منظور فریب، برخی [از آنان] به برخی دیگر در نهان پیام میفرستند؛ و اگر صاحباختیار تو میخواست چنین نمیکردند، [ولی انسانها را مختار آفرید(2)] پس آنان را با دروغهایی که میسازند به حال خود واگذار؛
صفحه
142
سوره
انعام (6)
آیه
112
1
«عدّو» به معنی دشمن و دشمنان است؛ مفرد و جمع و مثنی و مذکر و مؤنّث در این کلمه یکسان است، ولی گاهی اوقات آن را جمع میبندند و اعداء میگویند، که در آیات 103 آلعمران(3) و 19 فصلت(41) به کار رفته است.
2
به آیه 3 انسان(76) توجّه فرمایید.
سوره انعام (6) آیه 113
وَ لِتَصْغى إِلَيْهِ أَفْئِدَةُ الَّذِينَ لا يُؤْمِنُونَ بِالْآخِرَةِ وَ لِيَرْضَوْهُ وَ لِيَقْتَرِفُوا ما هُمْ مُقْتَرِفُونَ ﴿۱۱۳﴾
تا [مورد آزمایش قرار گیرند] و دلهای کسانی که به آخرت باور ندارند، به [گفتار فریبای] آنان گرایش یابد و آن را بپسندند(1) و هر چه میخواهند بکنند.
صفحه
142
سوره
انعام (6)
آیه
113
1
عکس این موضوع را در آیه 201 اعراف(7) در مورد مؤمنان فرموده است.
سوره انعام (6) آیه 114
أَ فَغَيْرَ اللَّهِ أَبْتَغِي حَكَماً وَ هُوَ الَّذِي أَنْزَلَ إِلَيْكُمُ الْكِتابَ مُفَصَّلاً وَ الَّذِينَ آتَيْناهُمُ الْكِتابَ يَعْلَمُونَ أَنَّهُ مُنَزَّلٌ مِنْ رَبِّكَ بِالْحَقِّ فَلا تَكُونَنَّ مِنَ الْمُمْتَرِينَ ﴿۱۱۴﴾
آیا [سزاست که] داوری جز خدا انتخاب کنم؟ و حال آنکه اوست که این کتاب را واضح بر شما نازل کرده است؛ و اهلکتاب میدانند که به حق از جانب صاحباختیارت نازل شده است، پس هرگز در زمره تردیدکنندگان مباش.
صفحه
142
سوره
انعام (6)
آیه
114
سوره انعام (6) آیه 115
وَ تَمَّتْ كَلِمَةُ رَبِّكَ صِدْقاً وَ عَدْلاً لا مُبَدِّلَ لِكَلِماتِهِ وَ هُوَ السَّمِيعُ الْعَلِيمُ ﴿۱۱۵﴾
اراده صاحباختیار تو بر [اساس] راستی و عدالت شکل گرفته است؛ تغییر و تبدیل دهندهای بر ارادههای(1) او وجود ندارد؛ و اوست شنوا و دانا.
صفحه
142
سوره
انعام (6)
آیه
115
1
همین معنی و مفهوم به بیان دیگر در آیه 62 احزاب(33) آمده است.
سوره انعام (6) آیه 116
وَ إِنْ تُطِعْ أَكْثَرَ مَنْ فِي الْأَرْضِ يُضِلُّوكَ عَنْ سَبِيلِ اللَّهِ إِنْ يَتَّبِعُونَ إِلاَّ الظَّنَّ وَ إِنْ هُمْ إِلاَّ يَخْرُصُونَ ﴿۱۱۶﴾
و اگر از بیشتر مردم [این] سرزمین اطاعت کنی، تو را از راه خدا منحرف سازند؛ آنان فقط پیرو گمانند و جز به حدس و تخمین سخن نمیگویند.
صفحه
142
سوره
انعام (6)
آیه
116
سوره انعام (6) آیه 117
إِنَّ رَبَّكَ هُوَ أَعْلَمُ مَنْ يَضِلُّ عَنْ سَبِيلِهِ وَ هُوَ أَعْلَمُ بِالْمُهْتَدِينَ ﴿۱۱۷﴾
محقّقاً صاحباختیار تو به حال کسانی که از راه او منحرف میشوند، آگاهتر است و نیز به حال راهیافتگان.
صفحه
142
سوره
انعام (6)
آیه
117
سوره انعام (6) آیه 118
فَكُلُوا مِمَّا ذُكِرَ اسْمُ اللَّهِ عَلَيْهِ إِنْ كُنْتُمْ بِآياتِهِ مُؤْمِنِينَ ﴿۱۱۸﴾
از آنچه [به هنگام ذبح] نام خدا بر آن یاد شده است بخورید، اگر به آیاتش ایمان دارید(1) [و بیجهت پارهای از آنها را حرام تلقّی نکنید].
صفحه
142
سوره
انعام (6)
آیه
118
1
به آیه 34 حج(22) در مورد ذکر نام خدا به هنگام ذبح در سایر ادیان الهی توجه فرمایید.