يا أَهْلَ الْكِتابِ لِمَ تَلْبِسُونَ الْحَقَّ بِالْباطِلِ وَ تَكْتُمُونَ الْحَقَّ وَ أَنْتُمْ تَعْلَمُونَ ﴿۷۱﴾
ای اهلکتاب، چرا حق را به باطل مشتبه میکنید و آگاهانه حقیقت را پنهان میدارید؟59
آلِعِمران (3)
71
وَ قالَتْ طائِفَةٌ مِنْ أَهْلِ الْكِتابِ آمِنُوا بِالَّذِي أُنْزِلَ عَلَى الَّذِينَ آمَنُوا وَجْهَ النَّهارِ وَ اكْفُرُوا آخِرَهُ لَعَلَّهُمْ يَرْجِعُونَ ﴿۷۲﴾
گروهی از اهلکتاب [به یکدیگر می] گفتند: در آغاز روز، به کتابی که بر مؤمنان نازل شده است ابراز ایمان کنید و در پایان روز، انکار کنید [تا باور آنها سست شود]، بسا که [از دین] بازگردند.59
آلِعِمران (3)
72
وَ لا تُؤْمِنُوا إِلاَّ لِمَنْ تَبِعَ دِينَكُمْ قُلْ إِنَّ الْهُدى هُدَى اللَّهِ أَنْ يُؤْتى أَحَدٌ مِثْلَ ما أُوتِيتُمْ أَوْ يُحاجُّوكُمْ عِنْدَ رَبِّكُمْ قُلْ إِنَّ الْفَضْلَ بِيَدِ اللَّهِ يُؤْتِيهِ مَنْ يَشاءُ وَ اللَّهُ واسِعٌ عَلِيمٌ ﴿۷۳﴾
و تنها به پیروان دین خود اعتماد کنید [و باور نکنید] که کتاب آسمانی که به شما داده شده است، به دیگران [نیز] داده شود(1)؛ یا در پیشگاه صاحباختیارتان [یارای] محاجّه با شما داشته باشند؛ بگو: بیتردید هدایتِ [راستین] هدایتِ خداست(2) و برتری به دست اوست؛ به هر که خواهد [و شایسته ببیند]، ارزانی میدارد، که خدا فراخیبخش و داناست.59
آلِعِمران (3)
73
پاسخ این بیان جاهلانه در بخشی از آیه 124 انعام(6): «اللَّهُ أَعلَمُ حَیثُ یَجعَلُ رِسالَتَه» آمده است.
جمله «قُل إِنَّ الهُدی هُدَی اللَّه» به سبک خاصّ و زیبای ادبی قرآن و به مانند بسیاری آیات دیگر، جابجا شده و مقدّم بر جمله پَسین آمده است. برای توضیح بیشتر و مثالهای جابجایی کلام در قرآن، به آیه 142 اعراف(7) و زیرنویس مربوطه توجّه فرمایید.
يَخْتَصُّ بِرَحْمَتِهِ مَنْ يَشاءُ وَ اللَّهُ ذُو الْفَضْلِ الْعَظِيمِ ﴿۷۴﴾
هر که را بخواهد [و شایسته بداند]، به رحمت خویش اختصاص دهد(1)، که خدا افزونبخشی بیحدّ دارد.59
آلِعِمران (3)
74
خواست خدا در این گونه موارد قانونمند است و بستگی به روش خود انسانها دارد؛ به آیات 218 بقره(2) ، 132 آلعمران(3) ، 175 نساء(4) ، 155 انعام(6) ، 56 و 204 اعراف(7) ، 56 حجر(15) ، 56 نور(24) ، 46 نمل(27) ، 10 حجرات(49) و 28 حدید(57) توجّه فرمایید. لازم به یادآوری است که حتّی در آیه 53 زمر(39) در مورد افراد بیپروا گفته است: از رحمت خدا مأیوس نباشید.
وَ مِنْ أَهْلِ الْكِتابِ مَنْ إِنْ تَأْمَنْهُ بِقِنْطارٍ يُؤَدِّهِ إِلَيْكَ وَ مِنْهُمْ مَنْ إِنْ تَأْمَنْهُ بِدِينارٍ لا يُؤَدِّهِ إِلَيْكَ إِلاَّ ما دُمْتَ عَلَيْهِ قائِماً ذلِكَ بِأَنَّهُمْ قالُوا لَيْسَ عَلَيْنا فِي الْأُمِّيِّينَ سَبِيلٌ وَ يَقُولُونَ عَلَى اللَّهِ الْكَذِبَ وَ هُمْ يَعْلَمُونَ ﴿۷۵﴾
بعضی از اهلکتاب هستند که اگر کیسهای از زر به امانت نزد آنها بسپاری، بازمیگردانند و کسانی [هم] هستند که اگر دیناری به آنها بسپاری، بازنخواهند داد، مگر اینکه منظماً بر [وصول] آن ایستادگی کنی؛ زیرا عقیده دارند که ما در برابر [بومیانِ] آموزشندیده مسؤولیتی نداریم و آگاهانه بر خدا دروغ میبندند.59
آلِعِمران (3)
75
بَلى مَنْ أَوْفى بِعَهْدِهِ وَ اتَّقى فَإِنَّ اللَّهَ يُحِبُّ الْمُتَّقِينَ ﴿۷۶﴾
آری، هر که به پیمان خویش وفا کند و پرواداشته باشد، [مورد محبّت خداست؛ زیرا] خدا پرواپیشگان را دوست دارد.59
آلِعِمران (3)
76
إِنَّ الَّذِينَ يَشْتَرُونَ بِعَهْدِ اللَّهِ وَ أَيْمانِهِمْ ثَمَناً قَلِيلاً أُولئِكَ لا خَلاقَ لَهُمْ فِي الْآخِرَةِ وَ لا يُكَلِّمُهُمُ اللَّهُ وَ لا يَنْظُرُ إِلَيْهِمْ يَوْمَ الْقِيامَةِ وَ لا يُزَكِّيهِمْ وَ لَهُمْ عَذابٌ أَلِيمٌ ﴿۷۷﴾
کسانی که پیمان خدا و سوگندهای خویش را به بهایی ناچیز میفروشند، در آخرت بیبهره هستند و خدا در روز رستاخیز نه سخنی با آنان خواهد گفت، نه توجّهی به آنان خواهد داشت و نه [از پلیدی گناه] پاکشان میسازد، و مجازاتی دردناک خواهند داشت.59
آلِعِمران (3)
77