سوره سجده (32) - سجده
بِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمَنِ الرَّحِيمِ
به نام خدای گستردهمهر [و] جاودانمهر-
سجده (32)
-
415
سجده (32)
1
تَنْزِيلُ الْكِتابِ لا رَيْبَ فِيهِ مِنْ رَبِّ الْعالَمِينَ ﴿۲﴾
نزول این کتاب که در [الهی بودن] آن تردیدی نیست، از جانب صاحباختیار جهانیان است.415
سجده (32)
2
أَمْ يَقُولُونَ افْتَراهُ بَلْ هُوَ الْحَقُّ مِنْ رَبِّكَ لِتُنْذِرَ قَوْماً ما أَتاهُمْ مِنْ نَذِيرٍ مِنْ قَبْلِكَ لَعَلَّهُمْ يَهْتَدُونَ ﴿۳﴾
ولی آنان میگویند: قرآن را خودش جعل کرده است(1)؛ [نه،] بلکه [گفتار] حقّی است از جانب صاحباختیارت(2) تا گروهی را که قبل از تو هیچ هشداردهندهای به سراغشان نیامده است، هشدار دهی، بسا که هدایت شوند.415
سجده (32)
3
به آیات 44-46 حاقه(69) توجّه فرمایید.
به آیه 166 نساء(4) توجه فرمایید.
اللَّهُ الَّذِي خَلَقَ السَّماواتِ وَ الْأَرْضَ وَ ما بَيْنَهُما فِي سِتَّةِ أَيَّامٍ ثُمَّ اسْتَوى عَلَى الْعَرْشِ ما لَكُمْ مِنْ دُونِهِ مِنْ وَلِيٍّ وَ لا شَفِيعٍ أَ فَلا تَتَذَكَّرُونَ ﴿۴﴾
خداست که آسمانها و زمین و مابین آنها را طی شش دوران آفرید، آنگاه بر عرشِ [تدبیر] مستقر گشت؛ جز او کارساز و کمک کاری ندارید؛ آیا پند نمیپذیرید؟415
سجده (32)
4
يُدَبِّرُ الْأَمْرَ مِنَ السَّماءِ إِلَى الْأَرْضِ ثُمَّ يَعْرُجُ إِلَيْهِ فِي يَوْمٍ كانَ مِقْدارُهُ أَلْفَ سَنَةٍ مِمَّا تَعُدُّونَ ﴿۵﴾
امور [جهان] را از آسمان تا زمین سامان میبخشد، آنگاه در روزی که مدّت آن به حساب شما هزار سال است، [جهان کنونی پایان یابد(1) و کردارها] به سوی خدا بالا میرود(2).415
سجده (32)
5
به آیه 104 انبیاء(21) توجّه فرمایید.
به آیه 123 هود(11) و الیه یرجع الامر کله توجّه فرمایید.
ذلِكَ عالِمُ الْغَيْبِ وَ الشَّهادَةِ الْعَزِيزُ الرَّحِيمُ ﴿۶﴾
این است [وصفِ] دانای نهان و آشکار، فرا دست و مهربان،415
سجده (32)
6
الَّذِي أَحْسَنَ كُلَّ شَيْءٍ خَلَقَهُ وَ بَدَأَ خَلْقَ الْإِنْسانِ مِنْ طِينٍ ﴿۷﴾
همان [خدایی] که هر چه آفرید، نیکو آفرید و آفرینش انسان را از خاک آغاز کرد؛415
سجده (32)
7
ثُمَّ جَعَلَ نَسْلَهُ مِنْ سُلالَةٍ مِنْ ماءٍ مَهِينٍ ﴿۸﴾
و نژادش را از عصاره آبی بیمقدار(1) مقرّر داشت؛415
سجده (32)
8
کلمه «مهین» که در فارسی به عنوان اسم خانمها به کار میرود، هیچ گونه ارتباطی با کلمه «مَهین» عربی که در اینجا به کار رفته ندارد. واژه «مهین» در فارسی تشکیل شده از کلمه «مَه» ماه بعلاوه پسوند «ین».
ثُمَّ سَوَّاهُ وَ نَفَخَ فِيهِ مِنْ رُوحِهِ وَ جَعَلَ لَكُمُ السَّمْعَ وَ الْأَبْصارَ وَ الْأَفْئِدَةَ قَلِيلاً ما تَشْكُرُونَ ﴿۹﴾
آنگاه او را سامان داد و از روح خویش در او دمید، و برای شما گوش و چشم و دل قرار داد؛ [امّا] عدّه کمی [از شما] سپاس میدارید(1).415
سجده (32)
9
معنی و مفهوم این آیه به بیان دیگری در آیه 78 مؤمنون(23) آمده است.
وَ قالُوا أَ إِذا ضَلَلْنا فِي الْأَرْضِ أَ إِنَّا لَفِي خَلْقٍ جَدِيدٍ بَلْ هُمْ بِلِقاءِ رَبِّهِمْ كافِرُونَ ﴿۱۰﴾
[پارهای از مردم] میگویند: چگونه وقتی در خاک مستهلک شدیم، آفرینش جدیدی خواهیم یافت؟ حقیقت این است که لقای صاحباختیارشان را انکار میکنند.415
سجده (32)
10
قُلْ يَتَوَفَّاكُمْ مَلَكُ الْمَوْتِ الَّذِي وُكِّلَ بِكُمْ ثُمَّ إِلى رَبِّكُمْ تُرْجَعُونَ ﴿۱۱﴾
بگو: فرشته مرگ که بر شما گماشته شده است، جانتان را میگیرد(1)، آنگاه به پیشگاه صاحباختیارتان بازگردانده میشوید.415
سجده (32)
11
تناقضی با آیات 97 نساء(4) ، 93 انعام(6) و 27 محمّد(47) ندارد؛ زیرا «فرشتگان» که مأمور گرفتن جان انسانها در این آیات معرّفی شدهاند، تحت فرمان ملک الموت انجام وظیفه میکنند؛ و نیز تناقضی با آیات 60 انعام(6) و 42 زمر(39) ندارد؛ زیرا ملک الموت به خواست و فرمان خدا انجام وظیفه میکند.